Kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen, Saray iktidarı, Çeşme Projesinden vaz geçmiyor. Mahkeme kararını atlatmak için, inşaat yoğunluğu çok düşük bir proje ile işe başlamayı deniyorlar, nasıl olsa, sonra proje revizyonu ile imar yoğunluğunu artırırız kurnazlığı devrede.

Çeşme’nin inşaat olmayan, neredeyse tüm arazilerini satmayı hedefleyen bu proje, turizm ideolojisi ile meşrulaştırılmaya çalışılıyor. Mesele turizm ise, her şey mubah anlayışı. Yerli halka da daha önceki belediye başkanının yaptığı gibi, mallarınız çok değer kazanacak propagandası yapılıyor yine.

Birincisi, turizm her hâlükârda masum bir sektör değildir. Her ne kadar turizm hakkında, bacasız sanayi diye bir kalıp yargı olsa da, turizm ve özellikle kitlesel turizm bal gibi bacaları olan bir sektördür. Daha çok yol, daha çok atık, daha çok nüfus, daha çok gürültü, daha çok inşaat, daha çok kıyı işgali ve orman katliamı demektir.

Çeşme’nin nüfusunun artırılması marifetmiş gibi davranıyor politikacı ve bürokratlar. Oysa öyle değil. Medeni ülkelerin çoğunda artık, turizm sınırlanan bir sektör.Bu amaçla yeni inşaatlara pek izin verilmiyor.

Bir de 12 ay turizm diye bir propaganda var. Sanki daha çok otel ve tesis, her mevsim turizm anlamına geliyor.

Çeşme’de turizmi geliştireceğiz diye yanıp tutuşan, Kültür ve Turizm Bakanlığını bir ele alalım. Bu bakanlık 25 yıldır, Çeşme’de kültür ve turizm için ne yapmış ki? Madem bu kadar Çeşme’yi düşünüyorlar, tarihi ve kültürel değerler için ne hangi proje ve yatırımları gerçekleştirmişler?

Saraya bağlı bakanlıklar her yıl milyarlarca lira değerinde arazi satıyorlar Çeşme’de. Çeşme’deki arazi satışlarının ne kadarı Çeşme’ye dönmüş ki? Bu da Çeşme’ye ilişkin niyetlerini ortaya koymuyor mu? Maksat turizm veya kültür değil, iktidarın finansmanına yönelik rant.

İşin diğer garip ve can yakıcı tarafı ise, arazi satışına yönelik ve adeta Çeşme’nin ekolojik kapasitesini tahrip edecek olan bu inşaat furyası, kıyı işgallerini içeren bu beton projesi konusunda mutabakat ilan edilmiş olmasıdır. Bu işi vazife edinmiş AKP’li vekillerin açıklamaları bu yönde.

Peki, bu mutabakat kimler arasında sağlanmış? İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı, Çeşme Belediye Başkanı, AKP’li İzmir Milletvekilleri, İzmir Ticaret Odası ve beton sermayesi partnerler olarak ortaya çıkıyor.

Yani Çeşme projesi yol almaya kalktığında, eski CHP’li şimdi AKP’li Cemil Tuğay destek verecek, Yeni Partili Çeşme Belediye Başkanı ve CHP’li ve MHP’li üyeler dahil Çeşme Belediye Meclisi oybirliği ile elleri kaldıracak.

Sarayın niyeti belli. İktidar olarak finansmanını bayındırlık, arsa ve inşaata dayandırıyor. Ayrıca kamu mülklerini satma rekoru kıran alaturka bir liberal politika izliyor. Muhafazakar ama her şey satılık cinsten.

Çeşme Belediye yönetimi de milimi milimine aynı bakış açısına sahip. İnşaat olmayan yer atıldır ve ne kadar inşaat o kadar gelişme demektir. Belediye de aynen bakanlık gibi sürekli kamu mülkü satışı peşinde.

Peki, Yeni Partili vekillerin bazıları, bu bir rant projesidir, bir buna karşıyız derken, nasıl oluyor da, aynı partili bir belediye yönetimi tam destek veriyor. Ha, bazı koşullarımız var diyorlar tabi, Çeşme’nin alt yapısı falan yapılacak. Böyle bir niyet olsa son beş yılda bakanlıkların Çeşme’de sattıkları hazine arazilerinden elde edilen gelirle bu konularda neden harcama yapılmadı?

Tam tersine bu proje, yeni bina ve nüfus artışı ile kamuya yeni alt yapı yükü getirecektir. İnşaatçılar ve turizmciler para kazansın diye, bölge daha fazla alt yapı baskısı ile karşı karşıya kalacaktır.

Bir partinin şehircilik ve çevre politikası vardır ve o politikalar ile diğerlerinden ayrılır. Yeni Parti kent yönetimi anlayışı ile AKP’ninki nasıl oluyor da birebir uyuşuyor. Böyle parti mi olur? Her belediye başkanı ve vekil kendi kişisel tercihlerine göre mi politika savunacak?

Bu tutarsızlık maalesef geçen dönem de yaşandı ve ne mutlu ki mahkemeden döndü. Şimdi Çeşme ekolojik soykırımı için daha elverişli bir politik ortamda ittifak sağlanmış gözüküyor. Rant İttifakı, neredeyse bütün partileri kapsıyor.