COP31, BM İklim Değişikliği Çevre Sözleşmesi’nin en üst düzey karar organı olan Taraflar Konferansı’nın Dünya İklim Zirvesi Antalya’da yapıldı. Büyük sanayiciler ve devlet başkanları bu zirvede bir araya geldi. Büyük burjuvalar ve devlet yöneticileri birlikte tartışıyor.
İş dünyası ve hükümetler çevre sorunlarınaoldukça duyarlı görünüyor. Ancak bu duyarlılıklatoplantılar düzenlemek kusurukapatamıyor, suçuörtemiyor.Çünkü çevre sorunları, sanayileşmede önceliğin getirdiklerindendir. Ve doğada yaptığı tahribatla, telafisi olmayan felaketlere yol açtı.
Sonunda, toprağın, havanın, suyun -ilerleme ve gelişme adına- hoyrat kullanımıyla ortaya çıkan çevre sorunları, uygarlık krizine dönüşmüş bulunuyor.
Hayatı cehenneme çeviren, ne pahasına olursa olsunkalkınma, gelişme, ilerleme tutkusu, insanlığın geleceğini kararttı.Şimdi, sürdürülebilirlik teraneleriyle durumu kurtarmaya çalışan iş dünyası, çevrecilikten yemyeşil oldu.
Evet, kapitalistlerin bütün derdi, sistemin ömrünü uzatmak için krizi ertelemek. Aranan çözüm, kapitalist sistemin yeniden ömrüne ömür katacak uygulamalar. Daha çok ve daha hızlı üretmeyi sürdürmek için doğaya verilen zararı kontrol etmenin yollarını arıyorlar.
Çare, vazgeçmek. Gel gör ki kapitalist sistemde bu mümkün değil. Üretim/tüketim sarmalında insanı teslim almaktan vazgeçmek, sistemin sonu olur. Oysa, efendilerin bütün derdi, sistemi ayakta tutmak. Bu nedenle, iş dünyası ve devlet ricali düşe kalka yol almaya razı.
Uygarlık, 10-12 bin yıl kadar önce, yerleşik tarım toplumu ve mülkiyetin keşfiyle ortaya çıktı. Ne var ki Dünya nimetlerini tepe tepe kullanmanın da bir sonu var ve o sona çok yaklaşmış bulunuyoruz. Sistem krizi, iklim krizi derken asıl büyük krizle karşı karşıya geldik; uygarlık krizi. Doğada alarm zilleri çalıyor.
Piyasaların üretim/tüketim sarmalında doğal hayatı tükenişe sürükleyen iş dünyası, yanına devlet yöneticileri ve uzmanları da alarak günah çıkartıyor.
Görüntü ve gürültüyle hemhal gösteri sürüyor.