Biat eden insanın yürüyen gerçeği; Dünya muktedirler tarafından yönetiliyor. Ve bedelini insanlık ödüyor.Acı bilgi; Böyle gelmiş böyle gidiyor.
Demokrasi ve temsil; efendilerive gönüllü köleleri, rıza üreterek bir arada tutuyor. Demokratik yönetim biçiminde temsil, devletin bekası için toplumları dizginlemenin en etkili yolu. Bir de hukuk sistemi… Hak, hukuk, adalet…
Sisteme başkaldırının iki hali var; Birincisi, sistemden alacağını istemek, alınca da sistem rutinine geri dönmek. Diğeri, sistemi yıkmak, başka hayatın yolunu açmak.
Birinci durumda halk sistemden sadece alacağını talep ederken; ikinci durumda, muktedirin iktidarına son verir. Bu ikinci durumun gerçekleşmişliği yok. Sol bunu denedi ama başaramadı. Kısa ömürlü oldu.
Hayat öğretiyor; Sağda veya solda, iktidar kurmak ancak ve ancak muktedirlerve onlara biat eden toplumların örgütlenmesiyle mümkün olabiliyor. Yani, efendiler ve gönüllü köleler düzeni, toplumun rızasıyla gerçekleşiyor. Mülkiyete dayalı toplumsallaşmanın bedeli.
İktidar üreten aklın kaderini değiştirecek irade hangi koşullarda ortaya çıkabilir? Bunun cevabını ancak komünistler ve anarşistler verebilir. İktidar ilişkilerini, hiyerarşik yapıyı, devleti, muktedire biatı ortadan kaldıracak irade onlarda var.
Ne ki yeryüzünde fena halde azınlıktalar.
Bu ahvalde, mevcut düzende dengeleriyönetilenler lehine kısmen değiştirmek mümkün mü? Evet, “insan haklarına dayalı devlet” ile dengeyi bir ölçüde yönetilenler lehine değiştirmek mümkün.İnsan haklarına dayalı devletin inşasıyla, yeni Dünya düzenindebu mümkün olabilir. Yeter ki akıllı sistemler insan zaaflarının önünü kesebilsin.
Gönüllü kölelik koşulları iyileştirilerek kurulacak yeni Dünya düzeninde, insanlığın sisteme bağlanması daha az sorunlu olacaktır. Zaten sanal evrende ekranlarda interaktif yaşamı benimsemiş genç kuşaklar sisteme hızla entegre olacaktır.
Toplumsallaşan insanın peşine düşeceği tüketim ihtiyacı kitleselleşince, önce efendiler ve köleler, daha sonra da efendiler ve gönüllü köleler düzeni oluştu. Üretim/tüketim sarmalında, ihtiyaçlar hiyerarşisiyle hemhal toplumsallık…
Gerçek yürüyor; insan, kurtarıcıya duyduğu ihtiyacı ortadan kaldıracak erginlikten henüz çok uzak.