Herkes eğitimci olmaz da, kimileri farkında bile olmadan eğitici olur. Kültürü, davranışı, görgüsü, yaşam tarzı ve çalışmaları ile bir ‘Hayat Okulu’dur.
Böyle bir doktrindir Dr. Burhan Özfatura. 1984-1989 ve 1994-1999 dönemlerinde İzmir’in ilk Büyükşehir Belediye Başkanı.
Daha önceleri bir hesap uzmanı ve İzmir Defterdarıydı. Siyasal Bilgiler Fakültesi (Mülkiye) mezunu. Mülkiyeliler gibi “Önce Türkiye” diyenlerden…
***
Sodep ve CHP’de Grup Başkan Vekili olarak Büyükşehir Belediye Meclisinde Başkan Özfatura’yı kıyasıya eleştirirdik. Burhan Bey, eleştirilere çok toleranslıydı ama, iç sesi her halde ‘La Havle’ çeker olmalıydı ki,
Karşıyaka Belediye Başkanımız Kemal Baysak’a yakınır, “neden burada seni hiç eleştirmiyor da, hep benim üstüme geliyor” diye sorarmış… O da : “Bizde bir Karşıyaka milliyetçiliği vardır” diye cevap verirmiş!
Bir gün Konak Meydanında Karşılaştığımız Vali’miz ve sonra da İçişleri Bakanı olan Sayın Kutlu Aktaş’ın, “Burhan Beye fazla yüklenme” takılmalarına rağmen de ve zamanın koşullarında keskin muhalifken bile, uygar ilişkilerimiz hep sürerdi.
Belediye Meclisi, kentin kimi temel gündeminde sert muhalefet alanımızdı. Arada bana : “Bak, ben kaybedersem sende kaybedersin… ben kazanırsam sen de kazanırsın…” der, ortamı yumuşatırdı da, zaten öyle de olurdu!
Burhan Bey, iyilik severdi, işçi alımlarında insan ve parti farklılığını değil, liyakatı, adaleti öne alan vicdanlı, dürüst bir insandı. Beytül mala el uzatmak sözü var ya hani, bütçeyi yönetmek gibi… Bir “Sezer” titizliğindeydi!
Sağ görüşlü bilinirdi de, kendisinin de dediği gibi “Dışı yeşil, içi kırmızı” olan bir demokrattı.
***
Laedri’yi çoğumuz Lao Tzu, Konfüçyüs gibi bilge kişi olarak biliriz. Oysa, anonim bir kişilik olan Laedri’ye göre : “Dünyanın en güzel insanları, gönlü geniş insanlardır. Ne verecek sevgileri biter, ne de bölüşecek ekmekleri”!
İşte bu yüce nitelikler, dün kaybettiğimiz
Dr. Burhan Özfatura Başkanımızın totemiydi.
Önceki görevlerinden ve son olarak Başkanlıktan sonra da, şimdinin içinde yaşayanlardandı Burhan Başkan…
Bu nedenlerledir ki, ani olarak rahatsız olduğu geçtiğimiz pazar gününe kadar gönüllü işlerle meşguldü… 1985 yılında kurduğu “EBKOV Engelli Bireyleri Koruma ve Eğitim Vakfı”nın Başkanlığını yürütüyordu. Engelsiz Yaşam Köyü’ndeki tesislerde onlara uzman kadrosuyla mesleki eğitim de veriliyordu.
Bunları Büyükşehir ve Konak Belediyelerimizin ve kimi hayırseverlerin desteklerinin yanında, yazdığı kitapların gelirinin tümünü Vakfa bağış yaparak da, yaşamasını sürdürüyordu…
Bu arada mutlu bir olay da oldu…
Vefatından 3-4 gün önceki perşembe günü, Büyükşehir Belediye Başkanımız Sayın Dr. Cemil Tugay’ın gündeme almasıyla ; engelli bireylere destek hizmetlerinin kesintisiz şekilde sürmesi amacıyla ; Vakıfla, Büyükşehir Belediyesi arasındaki protokol, Büyükşehir Meclisinde görüşülerek oybirliği ile kabul da edilmişti. İyi ki bunu da biliyordu…
***
Burhan Başkanımızı dün aniden kaybettik. Üzüntümüz derindir. Ancak ölüm son değildir, son olan yaşarken içimizde ölendir. Oysa O, içimizde hep yaşayacak olandır…
Aziz anısı önünde saygı ve sevgi ile eğiliyorum. Ailesine, yakınlarına, sevenlerine ve İzmir’e baş sağlığı ve sabır diliyorum. Ruhu şad, mekanı cennet olsun.
Ne yazık,
Ölüm kimseyi görmezden gelmiyor ki…
