Küba’nın, emperyalizmin en vahşi haliyle saldırdığı direnişçi ve fedakâr halkına… Amerika ve kuyruğuna takılı kan emici sömürgenlere, kâr ve para hırsından başka bir şey düşünmeyen beyaz üstünlükçüleri ile onların işbirlikçilerine karşı; bütün yüreğimle ve bilincimle yanınızda olduğumu haykırmak istedim. Siz on yıllardır; Amerika’nın karanlıklar prenslerinin iki dudağına mahkûm olmuş ablukalara, ambargolara ve baskılara, onurunuzla, kahramanca direndiniz… Siz aslında, ahlaksız kapitalizme karşı tavizsiz ve yılmaz mücadelenin gıpta edilesi timsali oldunuz... Siz aslında onca yoksulluğa ve yoksunluğa rağmen diz çökmediniz… Siz aslında bir mucizeyi başardınız… Can Yücel’in Deniz Gezmiş’e ithaf ettiği Mare Nostrum (Bizim Deniz) şiirine bir benzetmeyle; “En uzun koşusuysa dünyada devrim, Küba onun en güzel yüz metresini koştu!” İşte bu yüzden “Aşk olsun size be, aşk olsun!”
Size kalleşlik düşer, bize direniş
Küba’da doğdum
bir gecenin yeşiline
akar buldum kendimi
dibinin en dibine
elleri kenetlenmiş ellerine
Umuda yelken açan
çocuklarıyız Küba’nın
sabahın turuncusuna aşık
okyanus köpürse de
azgın dalgalara alışık
Çehresi silah, gözleri para
emperyalizmin
beşiklerimizi çalmasına
aldırmadan
ağaç dallarına serili
döşeklerde gördük
en yakıcı düşlerimizi
Okyanus tadında
Mojito kadehleri
yıldızlara sunarız
kırık kalplerimizi
Mambo, cha-cha-cha
Salsa’nın kollarına bırakırız
elemimizi, kederimizi
Hem ilk ateşi yakan
José Martí’miz
büyük devrimci
şairimiz
var bizim.
Ey Amerika
ve uşakları
yenilmeyen bir halkın
hiç sönmeyecek harıyız
Bu yüzden ne korkumuz var sizden
ne de gölgenizden
ne ambargonuzdan ne aç bırakan
haritalarınıza çizdiğiniz hırstan.
Şeker kamışının içindeki
güneşten gelir direncimiz,
denizin tuzundan,
rüzgârın sabrından.
Biz Karayip gecesiyiz
karanlıkta parlayan ada,
yoksulluğu zincir bilmeyen,
zulme diz çökmeyen
Toprağımızda gümbür gümbür atar
özgürlüğün nabzı,
puro dumanından yükselir
inatçı sabahların yaldızı
Füzeleriniz, uçaklarınız
ufkumuzu kapatamaz;
çünkü biz,
fırtınanın koynuna doğan
ve hala ayakta olan
Küba’yız.
Devrim türkülerimiz
dalgalardır
kıyıya vurur, geri çekilir,
ama her dönüşünde
daha derinden oyup geçer
taşı, zamanı, korkuyu.
Küba’nın devrimci, güzel halkına ve kara gözlü çocuklarına atfediyorum…
