Yıl 1980, 23 Nisan'ın yaklaştığı yanı sıra tam da 12 Eylül darbesinin olgunlaştırıldığı dönem olduğunu sonradan idrak ettiğimiz çatışmalı ve sıcak günler. Nevşehir'in Derinkuyu ilçesinde oturuyoruz. Namık Kemal İlkokulu dördüncü sınıftayım. Dersler her sabah bir iki saat MHP ve Ülkücülük olarak başlıyor sonra ne öğretilirse… Aile zaten mimli ; kimseye bir zararı olmasa da, babamın herkese eşit yaklaşımı kimi Derinkuyu 'lu gerçek akillerce takdir görse de 'Komünistliği ( oysa sıkı bir Ecevitçi idi ) ve Kızılbaşlığı ( saklamaya çalışsak da)' gün gibi ortada ve sürgünlerle tanışmanın arifesindeyiz. Cumhuriyet Mahallesinde oturuyoruz ve bu yapıdaki tek haneyiz.
Okuldan elime tutuşturulan şiirin önce yaşattığı tatlı heyecan , içeriğini görünce yerini endişeye bırakıyor. Bu şiiri ben okuyacağım diye eve nasıl götürür babama ne derim? Beni kaygılandıran o iki dize hala aklımda : 'Görsün öldü sananlar şaha kalkmış bozkurdu / Bir cennet yapacağız yarın mutlak bu yurdu'.İlkokul çocuğu üzerinden ısrarla provokasyon yaratmaya çalışarak istismar eden o sözde öğretmenleri aklıma geldikçe hala en hafifinden kınarım.
Karşı atak gecikmedi. Alternatif bir 23 Nisan şiiri cepten çıkar gibi anında aynı akşam önümdeydi .Ya bu okunacaktı ya da bu okunacak. Okunmama gibi bir seçenek kalmamıştı.
Fakat aradan iki gün geçmeden bir başka seçenek tercih edildi. Kaydım Namık Kemal İlkokulu'ndan alınıp daha uzaktaki Cumhuriyet İlkokulu'na yaptırıldı ve kız kardeşimle birlikte aslında ilk sürgünü biz yaşadık belki de. O 23 Nisan da ayrıldığım okuldan bir arkadaş bıraktığım şiiri ben de kendi şiirimi okudum. Aklımda kaldığınca paylaşayım.
'Güzel yurdum ellere, bir mal gibi satıldı.
Atam'ın gür kaşları birden bire çatıldı.
Binerek bir hamlede şahlanan kır atına,
Haykırdı 'Alçak!' diye sultanın suratına.
Çarpsaydı damarında eğer halis Türk kanı,
Satar mıydı Vahdettin keyfi için vatanı.
…
Hürriyet güllerini işte bu gün derdim ben;
O'nu yaşatmak için Atam'a söz verdim ben.
Ne kollarımda zincir, ne bonumda tasma var,
Başımda dalgalanan ay yıldızlı bayrak var.
Nasıl Türklük aşkı ile coşup ta taşmaz insan;
Sevinin arkadaşlar bu gün 23 Nisan.'
Her şey geride kalsa da asıl içimi acıtan merak edip bu şiirin tamamını ve şairini bulmak için interneti tarayıp bulamamak, ararken karşıma çıkan ve bana bu yazıyı yazdıran Cumhuriyet ve Atatürk'e kin kusan içerikler oldu. Hazmedebilirseniz siz de bu şiiri Google ya da başka yerlerden aramaya çalışın isterseniz. Osmanlı'nın son dönemindeki kimi işbirlikçileri ceddi olarak kabul etmeyenlerdenseniz tabi ki.
Bu yurt kimlere cennet oldu? Nice bedellerle geri alınan bu vatanı tekrar satmaya kalkışanlar, işbirlikçiler kimin torunları sizce?
Sevinin arkadaşlar bu gün 23 Nisan.
NOT: 1- Bu şiirin tamamını ve şairini bulan ya da bilen varsa ve paylaşırsa sevinirim.
2- Cumhuriyet İlkokulu nda okuduğumuz dönemde yağmurlu ve karlı günlerde bizi arabasıyla evimize kadar bırakıp alan fedakar ve gerçek bir Cumhuriyet öğretmeni, Okul Müdürü Bahri Gültekin'i hiç unutmadım. Umarım bu yazı O' na da ulaşır.
