Maç öncesi taraftarların maça hazırlığı, polisiye tedbirler, olaylar, maç esnasında atılan meşaleler vardı.
Bu olaylar bize 'Neredesin ey şiddet yasası' dedirtti.
Benim işim tabii ki maçın teknik olarak analiz etmek.
Derbiler genelde böyle olur.
Futboldan çok, mücadele ön plana çıkar. Beklentiler karşılanmaz.
Sonuç olarak Karşıyaka, Göztepe'nin attığı gollerle maçı 2-0 kazandı.
Karşıyaka takımı maçın başında şansının da yardımı ile Hamza'nın ters vuruşu ile öne geçti.
Bu avantajı da maçın sonuna kadar iyi kullandı.
İyi kapandı, çok adamla savunmada kaldı, geriye çok yaslanmasına rağmen gol yememeyi başardı.
Göztepe ise yediği ilk golden sonra futbol adına maçı çevirecek hiçbir şey yapmadı ne yazık ki.
Oysa Göztepe'nin daha fazla sorumluluk alıp cesaretle kanat organizasyonları yapmalı ve göbekten atak geliştirmeliydi.
Solbek Rodrigues ve Halil'in çabası ile maç kazanılmaz.
Çok daha fazla oyuncu iyi olmalı ki maç kazanabilesiniz.
Şaban'a da geçmiş olsun diyoruz. Umarım önemli bir şeyi yoktur.
Beni bu yıl hayal kırıklığına uğratan kaptan İlhan oldu.
İlhan'nın son iki yıldır takımına katkısı oldukça yüksekti.
Çok sinirliydi.
Gereksiz yere hakemle didişti durdu.
Hamza açısından şanssız bir maç oldu. Yoksa hiçbir oyuncu kendi kalesine gol atmak istemez.
Böyle sakarlık bir futbolcunun başına kırk yılda bir gelir.
Bu derbiden hatırda kalacak çok az şey var.
Mücadele var, bol pas hatası var, sertlikler var, gerilim var.
Ama futbol keyfi, seyir zevki yok.
Her iki takım da organize atakla hiç pozisyona giremediler.
Topu rakibin kalesine etkili ve tehlikeli getiremedi ne yazık ki ikisi de...
İki takımda formsuz ve etkisizdi.
Sadece hazırlık bölgesinde pas yaptırmadılar, oyun bozdular, pres yaptılar.
Daha çok rakibe oyun kurdurtmadılar.
Durum böyle olunca da gol ölü toplara ya da tesadüflere kaldı.
İzmir futbolunun gelişmesi için daha kaliteli derbilere ihtiyaç var.
Gerilimin futbola kazandırdığı hiçbir şey olmuyor.
Bu net olarak görülmeli.
