EGEDESONSÖZ – Hayatı Onlarla Paylaşan Eller Derneği (HOPEDER) ile Bornova Kent Konseyi Hayvan Hakları Topluluğu, 4 Ekim Hayvanları Koruma Günü dolayısıyla yayımladığı açıklamada, günü bir kutlama olarak değil, hayvanların yaşam hakkı konusunda toplumun ve kamu kurumlarının sorumluluklarını sorguladığı bir “vicdan ve hesaplaşma günü” olarak değerlendirdi. Açıklamada, 2024 yılında yürürlüğe giren yasal düzenlemenin ardından toplanan köpeklerin akıbetine ilişkin verilerin kamuoyuyla paylaşılması çağrısı yapıldı.
HOPEDER ve Bornova Kent Konseyi Hayvan Hakları Topluluğu'ndan yapılan açıklamada şu ifadelere yer verildi:
4 EKİM HAYVANLARI KORUMA GÜNÜ
Bir Kutlama Değil, Vicdan ve Hesaplaşma Günü
Kamuoyuna saygıyla duyurulur.
4 Ekim Hayvanları Koruma Günü’nü artık yalnızca hayvanları sevdiğimizi ve koruduğumuzu söylediğimiz bir gün olarak görmüyoruz.
Bizim için 4 Ekim; koruyamadıklarımızı, sustuklarımızı ve vicdanımızı sosyal medya paylaşımlarının ötesine taşıyamadığımızı hatırlatan bir karne günüdür.
Bugün en temel soruyu sormak zorundayız:
Bu yasa çıktıktan sonra kaç köpek öldü, kaç köpek öldürüldü ve kaçının akıbeti hâlâ bilinmiyor?
TBMM’de Bakanlık verileri üzerinden yapılan değerlendirmelerde; 452.587 köpeğin toplandığı, 239.466’sının kısırlaştırıldığı ve 58.802’sinin sahiplendirildiği aktarılmış; bu veriler üzerinden en az 149.785 hayvanın akıbetinin belirsiz kaldığı, öldüğü ya da öldürüldüğünün değerlendirildiği ifade edilmiştir.
149.785 yalnızca bir sayı değildir. 149.785 ayrı yaşamdır.
Bu hayvanların akıbetini bilmek ve kamuoyuna açıklamak zorundayız.
30 Temmuz 2024’te kabul edilen ve 2 Ağustos 2024’te yürürlüğe giren yasanın çıkmasına katkı sunanlara da söyleyecek sözümüz var:
Bu yasanın çıkmasına katkı sunduğunuz için yazıklar olsun.
Meclis’te 275 kabul, 224 ret ve 1 çekimser oy kullanıldı. Kimlerin desteklediğini, kimlerin karşı çıktığını, kimlerin sustuğunu unutmadık.
Yasa sonrasında farklı siyasi partilere mensup birçok yerel yönetimde benzer toplama uygulamalarına tanık olduk. Siyasi kimlikler farklı olsa da sahada ortaya çıkan tablo, bu konuda ortak bir uygulama zemini oluştuğunu gösterdi.
Bunu gördük, yaşadık ve unutmayacağız.
Ancak bütün sorumluluğu barınak çalışanlarına veya hayvanları toplamakla görevlendirilen personele yüklemek de gerçeğin yalnızca küçük bir bölümünü görmektir.
Asıl sorular şunlardır:
Bu sistemi kim kurdu?
Bu yasayı kim hazırladı ve savundu?
Kim uyguladı?
Kim denetlemedi?
Kim yaşananları gördüğü hâlde sustu?
Resmin büyüğünü görmek zorundayız.
Bugün geldiğimiz noktada, İçişleri Bakanlığı tarafından açıklanan veriler üzerinden köpeklerin %99,6’sının toplandığı ifade ediliyor. Bir buçuk ay içerisinde bu sürecin de gündemimizden çıkarılacağı söyleniyor.
Peki gündemden çıkanlar ne olacak?
Gündemden çıkanlar gözden ırak mı olacak?
Biz unutmayacağız.
Çünkü bu süreçte yalnızca hayvanların değil, toplumun da nasıl bir dile ve atmosfere sürüklendiğine tanık olduk. Yetkililerin kullandığı dilin ve oluşturulan toplumsal iklimin hepimizi daha büyük bir kaosa sürükleme ihtimalini görmezden gelemeyiz.
Ve kendisini hayvansever olarak tanımlayanlara da bir soru yöneltmek zorundayız:
Mücadelemiz gerçekten sokakta mı, yoksa yalnızca sosyal medyada mı?
Bir paylaşım yapmak kolaydır.
Asıl vicdan; bir hayvana yuva bulmakta, tedavisini üstlenmekte, sahada mücadele etmekte, hukuki ve toplumsal sorumluluk almaktadır.
Elbette gecesini gündüzüne katan, hayat kurtaran binlerce insanın hakkını teslim ediyoruz. Ancak yalnızca paylaşım yaparak vicdanımızı rahatlatamayız.
4 Ekim artık bizim için bir kutlama günü değildir.
Bir hesaplaşma, bir vicdan muhasebesi, hepimize verilen bir karne günüdür.
O karnede siyasetin de, yerel yönetimlerin de, bu yasanın savunucularının da, hayvan hakları mücadelesinin de ve hepimizin notu vardır.
Eğer köpeklerin öldürülmesi karşısındaki bu sessizlikte toplum olarak ortaklaştıysak; eğer susmayı, görmemeyi ve unutmayı seçtiysek, o zaman bugün karnemize dürüstçe bakalım.
Hepimize kocaman bir sıfır verelim.
Çünkü bir canlının yaşam hakkı söz konusu olduğunda:
Sessizlik de bir tercihtir.
Ve bugün sorumuz çok açık:
BİZ ONLARI GERÇEKTEN KORUDUK MU?
HOPEDER
Hayatı Onlarla Paylaşan Eller Derneği
Bornova kent konseyi hayvan hakları topluluğu
