KARAMAN nire ...! İZMİR GÖZTEPE Nire ... Demeyin. Yıllar var ki KARAMANLI ÇAGLAYAN, KARA İZZET ve DURSUN gelip Göztepe’’de oynadılar...’¶
BB
Brijitte Bardot ...!!!Bu iki harf yanyana geldi mi, akıl almaz sevdalara dalarım ben’…
Büyük Belediye...İstanbul Büyükşehir Belediyesi futbol ve şair adı altında başlayan ve ucu Ankara Büyükşehir Belediyesi’’ne kadar uzanan futbol, hem de paralı futbol kulüpleri ve son yıllarda mantar gibi türeyen paralı futbol ’…
Bir zamanlar Karamanspor vardı, kitlelere mal olmuş ve Göztepe’’ye Adana’’ya futbolcu veren ...
İyi ki İzmir Büyükşehir bu futbol işine girmemiş. Tüm kulüpler onun. Ve tüm kulüplere gereken olanaklarda destek veriliyor’…
İzmir Bornova Altındağ’’da on yıl tiyatro değişim projelerinin içinde oldum. Afrikalı, Hindistanlı, Kübalı meslektaşlarım geldi, geçti ve son dört yıldır Rekreasyon Alanı’’nda bir konferans salonu, basket ile minyatür futbol alanları;
Yıllar öncesi inanılmaz bir kültürel altyapı vardı buralarda. Tinerciden kapkaççısına kadar ve nelerle, kimlerle karşılaştık, bu sevda yolunda ve inanılmaz anılarla dolu bir yıllar dizisi yaşandı. Dans edip futbol oynayan gençlerden bazılarını tiyatro hevesi sardı ve bizlerle Hollanda ve İtalya’’ya kadar uzandılar...
Karaman’’da toprak sahada toz yutarken Göztepe ve hatta milli takım hayallerimiz vardı. Ütopyaları gerçekleşen DOĞRULAR olduk sonunda.
Göztepeli Fuji Mehmet o yüzden geldi Karamanspor’’un altyapısını çalıştırmaya’… 1970 yıllarda DİDİ vardı FB antrenörü. Efsane Brezilyalı, bize Konya’’ya kadar geldi.
12 Eylül sonrası arada vakit bulunca ’‘yasaklanmış tiyatro testleri’’ oyunlar ve soruşturmadan başını kaldıramayan gazetecilik profesyonel futbol antrenörü diplomasına kadar uzandım. Türkiye’’de profesyonel futbolun ne olduğunu pratikte içine sindirmiş biriyim... Alt yapı ve amatör ruh’…
Her insanın spor yapma olanağı başta belediyeler olmak üzere ’“HALKIN EKMEĞİ GİBİ UCUZ, ÖGRENCİ HARÇLIKLARI KADAR NAMUSLU VE SICAK’” şekilde verilmeli. Hele hele başına ’‘büyük’’ adı yazıp, sonuna ekler gelince, hep 12 Eylül sonrası tüccar kafalı sporcular, kültür öğreticileri ve yöneticileri gelir aklıma’… Pratik Teori’’nin anasıdır.
İstanbul Teknik Üniversite (İTÜ) basketbolda ve 68 kuşağında o altıncı filo yıllarında bizlere basketi sevdirdi. Amerika’’da kenar sokaklardaki ZENCİLERİN ve Brezilya’’da ki sokak futbolcuları DİDİ, PELE ve diğerleri; Bizlere ulaştı.
İzmir gibi fuarlar, kongreler ve üniversite olimpiyatları düzenleyen kente bir tek ’‘Basket’’ yakışırdı. Dokuz Eylül ya da Ege Üniversitesi’… Binlerce öğrenci içinden seçilip gelen süzülüp gelen ve seçilmiş öğrenci temsilciliği gibi sıcak bir demokrasi tadındaki spor adamlığı...
VE İşte bu yüzden biz biraz eski Göztepeli, Eski Bursasporlu, Eskişehirli, Göztepeli, BJK Çarşılı, FB’’Lİ Didi’’li ve Trabzonluyuzdur. Bir maçta hep ANA dolu’’lu olduk ve o yüzden EGE yi severiz amatör ruhla’…
Sanatta ve sporda kötü anlamda seviye düşüklüğü olarak anılır oysa bu durum. Yaşam bunu pratikte hep karşımıza koymuştur.
Ve biz Unutkanlık hastalığına sistemlerin bizlere bulaştırdığı mikrop UNUT-KAN LIK
Ve ben eski Göztepeli ağabeylerimi ve arkadaşlarını saygı ile anıyor, genç yaşta yitirdigimiz DURSUN ları özlemle anıyorum
UMUT-KAN LIK LAR LA ....
NOT: Futbolu ben tiyatro tozu ile hep harman ederim. Umarım bu yazının benzerini ’‘Tiyatro’’ için de yazarım’…
