Her teşvik kötüye kullanıma açıktır. Bunun örneklerini çok gördük. Dünkü yazılı basında Diyarbakır’’da tarım teşviklerini haksız kullanan organize bir örgütün çökertildiğinden bahis vardı. Tarım teşviki alabilmek için, önce tapunuzun olması lazım. Sonra, Muhtarın o arazide tapu sahibinin tarım yaptığına dair beyannamenin lastiği lazım. Tarımı, tapu sahibi yapmıyorsa kiracısının kira akdini götürüp muhtara onaylatması lazım. Bu belgelerin yanına bir de ziraat odalarına kayıtlı olduğu belgesi lazım. Ziraat odalarına kayıtlı olduğu belgesi lazım. Ziraat odasına gittiğimde bana önce aidatını öde deniliyor. Arazi Belediye sınırları içinde ise bir de çiftçi Malları Koruma başkanlığı da seni bir kayda alsın (İzmir’’de dekar başına 1.6TL alınmaktadır)deniliyor.
Devlet, hiçbir fonksiyonu olmayan, köylüye Sadece yük olan Ziraat odalarına her yıl yüklüce bir para ver diyor. Devlet, Tapusuna güvenmiyor, muhtarına güvenmiyor, Ziraat odalarına zorla aidat ödetiyor bunlar da suiistimale ortak oluyor.
Diyarbakır’’da bu şebeke 15 milyon TL ye yakın teşvikleri haksız yere alındığı tespit edilmiş. Burada şebeke elemanları, Ziraat odalarından bizim üyemizdir, ziraat yapmaktadır belgesini nasıl almış. Bu şebekeye ziraat odalarından kimler ortak olmuş, hepsi ortaya çıkmalı.
Benim üzerinde durmak istediğim, mevcut kanunla Ziraat odalarına üye olma mecburiyeti var. Oda yönetimi yerinde otururken, çiftçi ona gitmeye yönlendiriliyor. Oda, üyesini görmeden bilmeden, ne ile uğraştığını anlamadan muhtarın verdiği ’“ekteki tapularda adı geçen kişi tarım yapmaktadır’” yazısını onaylıyor. Onaylamadan önce aidatlar, cezası, ilaveler, paraları tahsil ediyor.
Batılı ülkelerde çiftçilik yapanlar zorla odaya kayıt ettirilmiyor. Sosyalist düşünce ürünü olarak bu uygulama sürüp gidiyor. Ziraat odaları çiftçiye yönelik hiçbir aktivite yapmaz, onlara müşavirlik etmez. Eğer bir hizmet verirse zaten çiftçiyi zorunlu olarak kaydetmesine gerek kalmaz. Kendilerinden gider kayıt yaptırırlar. Teşvik’’lerin kullanımını ziraat odalarına kayıt olma zorunluluğu getirmek büyük haksızlık ve modası geçmiş bir uygulamadır. Hizmet üretilirse birçok kişi de üye olur. Bugün için bir hizmet üretimi yok, çünkü aidatlar tıkır tıkır geliyor. Devlet zoru ile çiftçinin parası ziraat odalarına aktarılıyor. Ne ala oda yöneticiliği’…
