Yıllardır biliniyor. PKK'nın bir kampı Türkiye sınırları içinde sınırdan yaklaşık 3km. içerde. Bu kamp yıllardan beri orada varmış. Bu kamptan yine takriben dört km ötede bizim mekanize taburumuz var. Her iki grup birbirlerinin hareketini havanın düzgün olduğu günlerde çıplak gözle diğer günlerde dürbün vasıtası ile görebiliyorlarmış(Taburda askerliğini yapmış erin ifadesi).
Dün bu kampa kobra helikopterleri ateş açmış ve 24 PKK'lı etkisiz hale getirilmiş. Gazetelerde hayıflanmalar 'Bohoz Erdal' bu çatışmadan kıl payı kurtulup Irak içlerine kaçmış. Hayıflananların ağlamaları lazım. Çünkü PKK'nın 2, adamı Suriye'de, Irak'ta değil, burnumuzun dibinde imiş. Ağlamak için bir başka sebep, yıllardır PKK'nın Kavaklı kampı biliniyor ama kimse ellemiyor. Bu haberi okuyunca geçmişte bir haber vardı o da 'APO, bir Orgeneralimizle görüşürken, bana izin verin çetenin elemanlarını Türkiye dışına çıkarayım demiş. Sözde Orgeneral de yok hepsini çıkarma bir miktar kalsın demiş. Bu ifadeyi hangi satılık kişi PKK'nın yurt içinde kalmasını ister diye sorguladığımdan haberi çok gayri ciddi bulmuştum. Ama şimdi anlıyorum ki, biz bu kampı biliyormuşuz.
Kavaklı kampını bilmeyen yokmuş. Bohoz bile orada kalıyor. Ne oldu ise oldu bu kamp dağıtıldı. Adama sormazlar mı? Ey Genelkurmay, taburunun karşısındaki düşmanı on yılda mı görebildin. On yıldır neredeydin. PKK'nın hareketlerinin çıplak gözle dahi görülmesine rağmen, siz nasıl olur da bu kampın karşısında her an ölümle burun buruna gelebilecek Mehmetçiği bekletiyorsun.
Yıllardır PKK belası bu yıl bitecek, bu bahar yapılacak operasyonlarla dağlar temizlenecek deyip duruyoruz. Bir İran kadar olamadık. PJAK bu yılın başında İran ordusu karşısında daha fazla direnemedi ,teslim oldu ve kendini dağıttı. Bizim ilgililer İran dan know-how alsınlar. Tabii ki cesaret li olabilmenin know-how ı yok. Sadece yürek ve vatan sevgisine ihtiyaç var. Yalan yanlış insanları fişlemek ve onların hayatlarını alt üst etmek kolay da düşmanın karşısına çıkmak kolay değil.
