Bir arkadaşınız 'hayır' diyemiyorsa onun ağzından illa ki 'insanlar beni sevsin, beni değerli bulsun ben o zaman iyi hissederim' cümlesini duymanız gerekmez. Ya da sürekli onay bekleyen bir yakınınız aslında 'beni sev, önemse' diye çığlık atıyor olabilir.
Herkes beni sevmeli mi?
Bu sorunun cevabı hayır!
Herkesin bizi sevmesi mümkün değildir. Çünkü herkesi memnun etmeye çabalamaya çalışan insan mutlu olamaz ve dolayısıyla bu da başkalarını mutlu edememeyi beraberinde getirir. Başkaları tarafından beğenilmek, sevilmek ya da değerli bulunmak herkes için hoştur. Kişinin bu olmadığında özsaygısı düşüyorsa orada bir problem var demektir. Çünkü yetişkin bireyler beğenilmediklerinde, sevilmediklerinde bilirler ki bu bir kişinin ya da bir grubun değerlendirmesidir ve tüm herkes için geçerli değildir. Bunu şöyle açıklayabiliriz; 3 yaşında bir çocuğa arkadaşı seni sevmiyorum dediğinde çocuk bunu 'tüm dünya beni sevmiyor' olarak algılar fakat 30 yaşında bir yetişkin böyle bir olay karşısında bilir ki o arkadaşı onu sevmiyordur ve dünyada daha bir çok insan vardır.
Günümüzde popülarite önem kazanmış durumdadır bu nedenle beğenilmek, güzel-yakışıklı bulunmak bir çok insanın hedefleri arasındadır. Gerçekten güzel-yakışıklı olan birine çevresindeki bir çok kişi bunu söyelese bile bir kişi bunun aksini söylüyorsa ve bu durum kişide büyük bir üzüntü, kaygı endişe duyguları yaratıyorsa bu dikkate alınması gerekir.
Aslında bir çok açıdan bakıldığında 'beni sevin' mesajının altında ben değersizim şeması yatıyordur. Kişi sevilmediği, beğenilmediği zaman kendisini değersiz görüyorsa bu kişinin benlik şemaları üzerinde çalışılabilir.
Değersizlik şeması için danışanlarıma da sık sık verdiğim bir örnek vardır. Odamda asılı duran Picasso'nun Guernica tablosunu beğenip beğenmediklerini sorarım. Bir çoğuna karamsar, sıkıcı gelir. Peki olumsuz değerlendirmeler onun değerini değiştirir mi? Azaltır ya da arttırır mı? Hayır! Onu değerli ve kıymetli yapan şey 'onun tek ve biricik' olmasıdır. Tıpkı sizin gibi...
