Ofis tarafından stadyuma doğru yürüyorum.
Göztepe taraftarının maça ilgisi yüksek.
Yüzde 80'i genç bir kitle.
Bu tablo, taraftarın gençleşip yenilendiğini gösteriyor.
Stada girdiğimizde atmosfer muhteşemdi.
Taraftar, yenilenen zemin, güneş harikaydı.
Göztepe büyük seyirci desteğiyle başladı maça.
Maçın ilk 15 dakikasında sertlik ve fauller vardı.
Her iki takım da birbirini tartıyordu.
Göztepe savunma bloku dışında varlık gösteremedi.
Orta alan organizasyon anlamında zayıf kaldı.
Hücumda da oldukça etkisiz gözüktüler.
Orta sahayı rakibe kaptırdılar.
Böyle olunca da oyunu ellerinde tutamadılar maalesef.
Uzun toplarla hücuma çıkmaya çalıştılar.
Ramazan'ın çıkışları da destek görmedi.
Gol de ölü toplara ya da tesadüflere kalıyordu.
Göztepe takım olarak formsuz, isteksiz ve coşkusuz.
Sonradan oyuna dahil olan Şaban, Ali, Cihan neden yedek kulübesinde oturdular onca zaman, kimse anlayamadı.
Üç etkili olabilecek oyuncu ve üçü de aynı anda kenarda.
Üçü birden sahada olunca Göztepe az da olsa değişti.
Hatayspor ise topa sahip olmaya çalışan bir kimlikte.
Pas yaparak rakip kaleye inmeye çalışıyorlar.
Savunma ve orta alanları iyi.
Onlarda hücumda etkili olamadılar.
Zevksiz ve temposuz bir maç oldu.
Üstelik gol pozisyonu da yoktu.
Göztepe'nin zamana ihtiyacı var.
Göztepe'nin sabıra ihtiyacı var.
Göztepe'nin özgüveni yüksek oyunculara ihtiyacı var.
