İhsan Özbelge ÖZDURAN
Vitrindeki (*) agrandisman fotoğraf...
28 Ocak 2022 Cuma

Ne çok ağlamıştım o gün okula gidebilmek için… 

Çok yağmur yağıyor diyordu annem, ortalık zifiri karanlık… 

Baban alır gelir karneni diyordu babaannem, otur oturduğun yerde… 

Bekler beni diyordum… Bekler beni arkadaşlarım… 

Mahallenin çocukları bir bir köşeyi dönmüşlerdi çoktan… 

Acele edersem, yetişirim ben onlara dedim… 

Hızla giyindim, kaptım çantamı, fırladım evden… 

İstesem de adımlarımı sıklaştıramıyor, yetişemiyordum bir türlü peşlerinden… 

Tilkilik çarşısını geçtim, dönertaş köşesinden dönüp de yokuşun başına gelmiştim ki… 

Hava kapkara kararmış, göz gözü görmez olmuştu…

Büyük bir gürültüyle gökyüzünü yırtan şimşekler aydınlatıyordu her tarafı… 

Altınordu Kulübünün önünden aşağıya doğru inen sel suları ile adeta sağlı sollu bir dere olmuştu Osmanzade yokuşu… 

O yaşımın duyguları ile… Kim bilir belki de bana öyle geliyordu… 

Ne ileri gidebiliyorum ne geri… Olduğum yerde çakılıp kalmıştım… 

Evlerin soba borularından çıkan linyit kokusu ile yağmur kokusu birbirine karışmış, ortalıkta kimsecikler yoktu…

Herkes içerlere girmiş, sokaklarda in cin top oynuyordu… 

Simsiyah döşeme taşları pırıl pırıl parlayan yokuş, gözümün önünde gittikçe dikleşiyordu…  

Sırılsıklam olmuştum… Büyük teyzem Mükerrem hanımın demir kapısının önüne gelmiştim…

Kadın eli şeklindeki kapı tokmağını hızlı hızlı vurdum üst üste…

“Bir lahza” diyen sesini bekledim, büyük bir umutla… Evde kimsecikler yoktu besbelli…

Rüzgârın şiddetine minik şemsiyem karşı koyamamış, yepyeni botlarımın şekli kaçmış, kapüşonumdan dışarı çıkan örgü saçlarımdaki kurdelalar boynunu bükmüştü…

Yağmurun şiddeti biraz hafifleyince sol kaldırımdan hızlı adımlarla ilerledim…

Foto Park’ın poz poz resimlerle dolu vitrininin önüne gelmiştim…  

Her gün okula giderken vitrinin camına yapışıp seyre daldığım o agrandisman fotoğrafla buluşmuştum yine…  

Benden birkaç yaş büyük bir kız çocuğuydu… 

Merakla bakan iri kara gözleri, her an bir şeyler anlatacakmış gibi yarı açık dudakları, iki elini yanağının altına koymuş hali ile… 

Her halinden belliydi… Düşünüyordu, düşüncelerinden aktaracak çok şeyi vardı…

O kız çocuğu, o gün yarenlik etmişti bana… 

“Korkma diyordu…Durma… Bastığın yere dikkat et ve yavaş yavaş ilerle…”

Saçak altı takip ederek ilerlemeye başladım …

Gittikçe dikleşiyor sandığım yokuş birden düze çıkmıştı… 

Bana saatler gibi gelen o yalnızlığım, beş on dakikalık bir zaman dilimiydi belki de… 

Okula vardığımda, içimdeki korkunun yerini büyük bir güven duygusu almıştı… 

Sobanın başında üstünü başını kurutmaya çalışan arkadaşlarımın yanına sokuldum yavaşça…

Öğretmenim; kucağında karnelerimiz, sıraların arasında dolaşarak öğütler veriyordu…

Yağmur hızını keserek hafiflemiş, hava biraz açmıştı…Öğleden sonrayı beklemeden dağıldık okuldan…

Elimde karnemle, yokuştan aşağı koşa koşa eve dönüyordum büyük bir sevinçle…

Fotoğrafçının vitrininin önünde durdum yine… Bana cesaret veren o kara gözlere minnetle baktım… 

Zoru umursamayan, umut dolu gözlerle bakıyordu bana… 

İlkokul bittikten sonraki yıllarda pek yolum düşmedi oralara… 

Unutamadığım bu anımın içine sarıp sarmalayıp saklamıştım, benden az büyük o kız çocuğunu… 

Güneş kendini her sakladığında, ortalık zifiri karanlığa her döndüğünde, her dumanlı havada yadıma düştü o agrandisman fotoğraf…

***

Yıllar akıp giderken…

Sezen Aksu parçaları ile tanışmış, son çıkan plaklarını takip eder olmuştuk…

Dillerden düşmeyen şarkılarının heyecanı ile bitmişti okul yıllarım…

Evlilik hazırlıkları içindeydim… 

Nikah muameleleri için fotoğraf çektirmek üzere Alsancak’ta Foto Özcan’a gittim…  

Şimdi Lotus Çiçekçiliğin olduğu yerdeki, iki basamakla inilen fotoğraf stüdyosundan içeri girdiğimde…

Yine o agrandisman fotoğraf karşıladı beni… 

O güneşsiz, o kapkara, o yağmurlu günde bana yol gösteren… 

O kız çocuğunun o kapkara gözleri ile göz göze gelivermiştim yine… 

“Ama bu kız çocuğu Sezen Aksu”  diye bağırdım büyük bir şaşkınlıkla… 

“Ta kendisi” dedi… Fotoğrafhanenin sahibi, kral lakaplı Selahattin abi… “Sezen Aksu…”

Kaç yıl geçti aradan diye mırıldandım…

On yıl aradan sonra biz bir agrandisman fotoğraftaki bakışlarda buluşmuştuk yine… 

Ve bu seferki buluşmamızda ete kemiğe bürünen kimliği ile tanışmıştım onunla…

Çocukluğum, gençliğim, orta yaşım ve bugünlerim… 

Kaleme aldığı her bir satırı ile… Dile dökemediğim duygularım… 

Buğulu sesi ile… Fısıltı ile söyleyemediklerim, yüksek sesle haykıramadıklarım…

Gönül gözü ile göremediklerim ve hatta bugünkü aklımla bile sezemediklerim…

O günlerden bu günlere dek Türk müzik dünyasına dört yüzden fazla şiir ve beste kazandırmış… 

Sezen Aksu… Kalplerdeki minik serçe…

Son kaleme aldığı, elliden fazla dile çevrilen Avcı şiiri ile… Yine yapmıştı yapacağını…

“Sazım var, sözüm var benim… Ben derken ben herkesim” diyerek…

Yine söyleyivermişti söyleyeceğini…

Alt yazısı Sezen Aksu sözleri ile okunacak olan… Bu agrandisman Türkiye fotoğrafı…

Bu yaşlı dünyanın vitrinindeki yerini alıvermişti çoktan…

Notalardan dudaklara, dudaklardan kalplere dökülmesi dileği ile.

*Agrandisman: Fotoğrafçılıkta bir fotoğrafın büyütülmüş şekli…

Yazdır   Önceki sayfa   Sayfa başına git  
YORUMLAR
Toplam 12 yorum var, 10 adet görüntüleniyor. Onay bekleyen yorum yok.

Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.
Neleri kabul ediyorum: IP adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle paylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
 
Serap Koca 2 Şubat 2022 Çarşamba 10:50

İhsan’cığım yüreğine kalemine sağlık.Çocukluğumuza gençliğimize aşka gittik.İnsanın yaşanmışlıklarında bir sanatçının izi olması,onunla hemen hemen yaşıt olması ve hayatta olmak onun şahitliğinde tekrar anılara dönmek güzel bir duygu.İlhan İrem’de de yaşarım bunu.Sözleriyle iz bırakanlar,duygularımıza tercüman olanlar,dinledikçe huzur,sevgiyi,kızgınlığı,sevgiyi,kıskançlığı,gidebilmeyi,kal demeyi,,aşkı,Tutku’yu daha derin yaşatan değerlilerimiz.Sözlerdeki derinlikleri bütüne,evrene,tüm insanlığa seslenişlerini keşfetmek aslında bir bağ oluşturur aramızda.Her zaman vefalıyız,her zaman sahip çıktık,her zaman çıkacağız.Sezen Aksu’da demişti.”Masum Değiliz Hiç Birimiz” Hepimiz herkes kadar masum değiliz.O halde olanı olduğu gibi kabul edip birbirimizi sarıp sarmalama zamanıdır.Selam olsun Sezen Aksu’ya.”Sazım var,sözüm var benim,Ben derken ben herkesim”Selam olsun herkese.Sevgilerimle yüreğin kalemin var olsun hep

Yorumu oyla      1      0  
LemanAkkan 30 Ocak 2022 Pazar 07:25

İhsanım okuyan herkesin çocukluğuna gittiğini ve o günlerini özlemle yad ettiklerinden eminim İnan seninle birlikte yokuşlarda yürüdüm yağmurda ıslandımSezen şarkıları dinledim Hele son şarkısı Avcı güzel yurdumun duygularını dile getirmiyormu beni benden aldı Gönlündekilerini daima kaleme Alman dileklerimle sevgilerimi ve selamlarımı gönderiyorum

Yorumu oyla      1      0  
Nigar yerebasmaz 29 Ocak 2022 Cumartesi 15:06

Sayın yazar. ……………….. Keşke , bir zamanlar İki cihanda lekelisiniz sözünü sarfetmemiş olsaydı…

Yorumu oyla      1      0  
Mürvet Sungur 29 Ocak 2022 Cumartesi 13:51

Ailece okuduğumuz yazınız bizi o yağmurlu güne götürdü.Sanki adım adım yaşıyormuşuz gibi…Bu kadar güzel anlatılırdı..Yüreğinize ve kaleminize sağlık..

Yorumu oyla      2      0  
Nezahat Talay 28 Ocak 2022 Cuma 21:16

İhsancım hezamanki gibi gönüllerde iz bırakan sıcacık bizleri çocukluğumuza gençliğimize götüren roman tadında dizeler. Verdiği mesajlar çok değerli. Zor geçmekte olan bu günlerin sona ermesi aydınlık günlere kavuşmamız dileğimizdir. Çok öpüyorum canım ??

Yorumu oyla      1      0  
Nergis Ardanıç 28 Ocak 2022 Cuma 20:17

NE kadar kıymetli bir anı , her zamanki gibi çok güzel anlatımla kaleme dökmüşsünüz sevgili komşum...

Yorumu oyla      1      0  
Simin Mert 28 Ocak 2022 Cuma 18:24

İhsancım, çocukluk yıllarıma gittim o fotoğrafçı vitrini dik yokuşlar anneannemin kapısı seninle birlikte gezdim tekrar. O fotoğrafı çok iyi hatırlıyorum. Ama Sezen Aksu olduğunu bilmiyordum. Güzel betimlemen beni o günlere götürdü. Okurun bol olsun canım. Kutlarım.

Yorumu oyla      1      0  
Müyesser Beşkazalı 28 Ocak 2022 Cuma 17:52

İhsan hanım bu yazınızla çoçukluğumun muhitinde gezindim Ben de Yıldırım Kemal bey okuluna osmanzade yokuşundan giderdim, Sezen Aksu her zaman ise gönlümüzde .Kaleminize sağlık

Yorumu oyla      1      0  
Hülya sırt 28 Ocak 2022 Cuma 16:17

Nekadar güzel anlatmişsın o güzel Yaşanmişlık duygularını kalemine veyureğine sağlık İhsan ablacığım.Sezen Aksu herzaman şarkılarıyla besteleriyle sesiyle içimizde var olacak.

Yorumu oyla      1      0  
Hülya sabuncu 28 Ocak 2022 Cuma 14:44

Eline yüreğine sağlık İhsancım.Ne güzel yazmışsın.Bu dünya vitrininde çoktan yerini alan Sezen Aksu hep gönüllerde yaşayacak.Onun şarkıları hep dillerde, hep yüreklerde olacak.Sanatın, sanatçının dünyaya kattığı değer daima artı değer olacak, dünyamızı aydınlatmaya devam edecekler.İyi ki varlar, İyi ki varsın.

Yorumu oyla      1      0  
FACEBOOK YORUM
Yorumlarınızı Facebook hesabınız üzerinden yapın hemen onaylansın...
Prof. Dr. Mustafa KAYMAKÇI
Prof. Dr. Mustafa KAYMAKÇI
Yunanistan tarihi saptırmayı sürdürüyor
Tayfun MARO
Tayfun MARO
Alayına isyan…
Harun ÖZDEMİR
Harun ÖZDEMİR
Elveda esnaf kardeşim, elveda!
Cumhur BULUT
Cumhur BULUT
Abdülhamid mi, Atatürk mü?
Aylin AKDOĞAN
Aylin AKDOĞAN
Sinemaseverleri 11 yeni film bekliyor…
İhsan Özbelge ÖZDURAN
İhsan Özbelge ÖZDURAN
Yazık oldu bize…
Filiz SEZER
Filiz SEZER
Algernon’a Çiçekler
Metin ÖNEY
Metin ÖNEY
Taraf olmak zamanı…
Dr. Hakan Tartan
Dr. Hakan Tartan
Vefa ve dostluk aforizmaları!
Mehmet KARABEL
Mehmet KARABEL
Kalplere dokununca bak neler oluyor…
ÇOK OKUNANLAR
ÇOK YORUMLANANLAR
GAZETE EGE'DE SONSÖZ
KünyeKünye İletişimİletişim FacebookFacebook TwitterTwitter Google+Google+ RSSRSS Sitene EkleSitene Ekle Günün HaberleriGünün Haberleri
Maxiva