İzmir’’de yapılan bir araştırma siyasal bilimciler arasında ’“şok’” etkisi yaratacak ilginç sonuçlar içeriyor.’¶
Halk, kendisini temsil eden milletvekillerini ’“yok’” sayacak kadar az tanıyor, çoğunun adını dahi bilmiyor.
İNTEGRAL adlı araştırma şirketi, 1695 seçmenle yüz yüze görüştü.
22 Temmuz 2007’’de yapılan genel seçimde İzmir Milletvekili olarak TBMM’’ye giden 24 milletvekilini ’“ne kadar tanındığını’” sordu?
İzmirlinin yüzde 58’’i ’“Hiçbirini tanımıyorum’” yanıtını verdi.
’“Evet, bazılarını tanıyorum’” diyenlerin oranı yüzde 42’’de kalırken, 11 milletvekilinin tanınma oranı yüzde 1’’lik dilime bile ulaşamadı.
Yüzde 1 oranında tanınan milletvekilleri arasında AK Parti İzmir Milletvekili ve Genel Başkan Yardımcısı Nükhet Hotar Göksel de var.
13 milletvekili içinse ’“bazılarını tanıyorum’” diyenler arasından yapılan değerlendirmede farklı oranları yakaladı.
Buna göre, İzmir’’in en tanınmış milletvekili yüzde 18’’lik oranla Canan Arıtman oldu. Arıtman’’ı yüzde 11’’lik oranla MHP Grup Başkan Vekili Oktay Vural izlerken, en uzun süreli İzmir Milletvekili olan CHP Grup Başkan Vekili Kemal Anadol’’un tanınma oranı yüzde 10 dolayında gerçekleşti.
Anadol’’u yüzde 9’’luk oranla CHP MYK Üyesi Mehmet Ali Susam ve AKP’’den 2004 ve 2009 seçimlerinde Büyükşehir Belediye Başkan Adayı olarak seçmenin karşısına çıkan Taha Aksoy izledi.
İthal vekiller(!)
Hiç tanınmayan vekillerin halk arasında ’‘ithal’’ olarak tanımlanan, İzmir’’de oturmayanlardan olması dikkat çekti. Buna göre CHP’’li A. Rezzak Erten, AKP’’li Erdal Kalkan, DSP’’li Recai Birgün, MHP’’li Şenol Bal, Erdal Sipahi, 1999-2002 arasında İzmir milletvekili ve Sanayi Ticaret Bakanı olan Ahmet Kenan Tanrıkulu da tanınma anketinde sıralamaya giremeyerek sınıfta kaldı.
AK Parti’’den vekil olan Prof. Dr. İbrahim Hasgür ve Prof. Dr. Mehmet Tekelioğlu sıralamaya giremedi.
Bu tablo nasıl görülmeli?
İNTEGRAL Araştırma Şirketi Müdürü Feride Adıgüzel, başta olmak üzere, üniversitelerden, siyasetten, farklı kesimlerden uzmanlarla görüştüm.
İzmir milletvekillerinin, kentin gerçeklerinden, sorunlarından uzak, Ankara odaklı bir yol izlediklerini belirtiyorlar.
Mevcut siyasi yapıya göre, milletvekillerine halkın desteği değil, genel merkez lazım.
Halkın oyları formaliteden ibaret’… Milletvekili olmalarını Genel Başkanları ve ikili özel ilişkiler sağlıyor.
Durum böyle olunca da, ’“tanınırlılık, bilinirlik, etkinlik, siyasi sorumluluk’” çok da önemli olmuyor.
Sadece, yüzde 1 oranında tanınsa, bilinse, beğenilme de, en başta, en önemli noktada yer alabiliyor.
Yeter ki..
Genel Başkanları beğensin..