Pastel boya (12’’li)
Sulu boya (12’’li)
Ayrıca 1 adet sulu boya fırçası
Kuru boya büyük boy (12’’li)
Kalemtıraş, kurşun kalem, silgi (1’’er adet)
Yüz boyası (6’’lı)
Parmak boyası (en az 3 renk)
Tahta kalemi (1 adet)
Kalem kutusu (kumaş olacak)
Pirit marka büyük boy yapıştırıcı (1 adet)
Küt uçlu, iyi kesen kağıt makası (süslü olmasın)
Bir top fotokopi kağıdı (A4)
Büyük boy peligom yapıştırıcı (1 adet)
Büyük boy pirit (1 adet)
Lastikli klasör dosya (1 adet)
Bir paket elişi kağıdı
İki paket küçük boy çengelli iğne
10 adet poşet dosya (föy)
30 yaprak büyük boy, çizgili defter (kaplı, etiketli)
Orta boy beyaz tutkal
Oyun hamuru (En az 3 renk ve bozulmaması için kutuda olmalı)
Su matarası
Sınıf ayakkabısı (Şuan yazlı ayakkabı veya terlik, kışın panduf)
Kağıt havlu (8’’li)
Sıvı sabun (1 kg ve anti bakteriyel)
Tuvalet kağıdı (8’’li)
Bir paket kağıt peçete
Bir paket ıslak mendil
Bunlar sadece isimleri markaları da var.
Pastel boya (Alpino veya Monami)
Kuru boya (Alpino veya Faber Castel)
Sulu boya (Alpino veya Faber Castel)
Keçeli kale (Alpino veya Faber Castel)
Yüz boyası (Alpino)
Oyun hamuru (Alpino)
Yapıştırıcı (Pirit)
Yapıştırıcı (Peligom)
Tutkal (Marshall)
Uzayıp giden bir liste.
Hem de 6 yaşında bir çocuk için.
Anaokuluna gidecek.
Okulla ilk defa tanışacak.
Onun için pek fark etmez.
Belki de olayın farkında bile değil.
Ya annesi.
Peki ya babası.
Asgari ücretle çalışıyorsa.
Ne yapacak babası.
Nasıl alacak bunları?
Alamazsa ne olacak?
Çocuğu üzülecek.
Kendisi bin kat daha fazla.
Ama yoksa ne yapacak.
Yok işte.
Olmayınca 1 lira bile büyük para.
Belki eğitimciler de haklı.
Belki çocuklar için gerekli.
Ama biraz da aileleri düşünmeli.
Markalı eğitim güzel.
Markasız sıradan bir yaşam kötü.
Ya çocuğuna karşı mahçup olmak.
Herhalde en kötüsü.
O yüzden biraz insaf.
Herkesin marka seçme lüksü yok.