Neşe ÖNEN
Hayat Treni
27 Şubat 2021 Cumartesi

Son günlerde daha da sıkça, hayatı; -bilhassa, Covid Pandemisi başladıktan sonra-  yönetmen Radu Mihaileanu’nun 2000 yılında çektiği “Hayat Treni” adındaki filmin sahnelerine benzetiyorum. Film; 1941 yılında, bir Doğu Avrupa kasabasında yaşayan Yahudi köylülerin, Nazi soykırımından kurtulmak için yaptıkları bir planın öyküsüne dayanıyor. Planı yapan köyün delisidir. Yahudilerin; Alman Nazi subayları kılığına girmiş kendi soydaşları tarafından, hurda yığınından dönüştürülmüş bir sevkiyat treni ile Sovyetler’e ve oradan da Filistin’e kaçırılma fikrini, ancak bir delinin dahiyana hayal dünyası üretebilir zira...

Hayat Treni’nde ölümden kaçmaya çalışan Yahudiler, farklı karakter, inanç ve ideolojideki tiplerden oluşur. Bunların arasında; “herkesin eşit sayıldığı ve sınıf farkının olmadığı ütopik bir Dünya uğruna”, ardına takılanları ayrı kollara dağıtarak, Komünizm gelince, Kızıl Meydan’da buluşmaya çağıracak kadar, hayalperest komünist; yol üzerinde Hayat Tren’ine almak zorunda kaldıkları Çingeneler’in domuzları için, “onları trene kabul edecek misin?” sorusuna, “sanırım Tanrı bir şey demeyecektir” diyecek kadar oportünist Hahambaşı; sevdiği kızı, çadırda bir Çingene ile sevişirken faka basan ve tam çadırı ateşe vermek üzereyken, Çingene güzeli bir dilber tarafından yakalanıp baştan çıkarılan, böylece, hem çadırı yakmaktan hem de Parti İdeolojisi’ne aykırı bile olsa sevişmeme yasağından vazgeçen ve “aşk da ideoloji de seksin başladığı yerde biter” dedirten delikanlı; Hayat Treni’nin sahte Nazi komutanı olduğunu bildiği halde, rol gereği dahi olsa, iktidarı ele geçirince, kendi topluluğuna karşı acımasız ve sert davranışlar sergilemekten çekinmeyen Yahudi gibi klişeler görülmeye değer seyir izlerler...

Birbiriyle yer yer çatışan bu zıt karakterler –örneğin aşırı dindar Hahambaşı ile Tanrı kavramını reddeden komünist, ya da Nazi Komutanı rolünü oynayan Yahudi ile “ne din, ne Komünizm, önemli olan insanlık vurgusu yapan deli- gerçekte, tek bir amacın peşindedirler. Bir an önce, Yahudiler’in özgürce yaşayacağı topraklara, Filistin’e ulaşmak...

Tüm bu tiplemelerin izdüşümleri, biraz da biz değil miyiz aslında? İçinde bulunduğumuz ve adına hayat dediğimiz bir trenin yolcuları sayılmaz mıyız? Bizi kurtuluşa götüreceğini sandığımız bu trenin içinde, yok olmamak ve hayatta kalmak için türlü roller üstlenip, birbirinden farklı ideoloji ve inançlar uğruna, zaman zaman, birbirimizle insanlık dışı çatışmalar içerisine girmiyor muyuz?

Oysa, ne ideolojilerin ve inançların ne de toplumsal rollerimizin, bizi birbirimize düşman edecek derecede önemi olmamalı bu hayat treninde. Her birimiz, belli ölçülerde, hayatta kalma ya da hayata tutunma mücadelesi vermiyor muyuz zaten? Üstelik, yarattığmız nice anlamsız mitlere yapışıp, dayanışma yerinde olmak yerine, birbirimizle savaştığımız sürece, başımızdaki –Covid belası gibi-  belalar da, çektiğimiz sıkıntılar da sürmeye devam edecek!

Hayat Treni filminin son sahnesi; filmde deli rolünü oynayan Yahudi’nin, toplama kampında, teller ardından “keşke hayal ettiğim bu hayat treni gerçek olsaydı, bu treni hayal etmek ne delilikti ama, bir gün bu hayat trenine binip köyüme geri döneceğim” sözleri ile bir tokat gibi yüzümüze vurur. Bütün bir film, ölüm kampına gönderilen ve muhtemelen aklını kaçırmış bir delinin “imgelemelerinden” ibarettir meğerse...

Bizim yolcusu olduğumuz gerçek hayat treni ise bir ölüm kampının telleri arasından dahi düşleyemeyeceğimiz kadar gerçek ve bir o kadar da sahici acı ve zulümlerle dolu. Bu hayat treninden sağ salim inmek istiyorsak; bir deli gibi hayaller kurarak, hakikatte hiç bir zaman kaçınamayacağımız acı sonumuzu da bekleyebeliriz... İdeoloji mi, din mi, üzerimize yapıştırdığımız afili etiketler mi gibi sahte sanrılara kapılmadan, hayat treninin lokomotifini, paylaşımcı bir dayanışma ile sürerek, varmak istediğimiz yere insanca da varabiliriz...

Yazdır   Önceki sayfa   Sayfa başına git  
YORUMLAR
 Onay bekleyen yorum yok.

Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.
Neleri kabul ediyorum: IP adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle paylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
 

Bu haber henüz yorumlanmamış...

FACEBOOK YORUM
Yorumlarınızı Facebook hesabınız üzerinden yapın hemen onaylansın...
Prof. Dr. Mustafa KAYMAKÇI
Prof. Dr. Mustafa KAYMAKÇI
Çiftçi yabancı şirketlere tarım topraklarını neden satıyor?
Tayfun MARO
Tayfun MARO
Naif ve sahici
Muhittin AKBEL
Muhittin AKBEL
Muhtarken bunları yapabiliyorlarsa!
Mehmet KARABEL
Mehmet KARABEL
Çocukların kalbinde yaşayacak!
Metin ÖNEY
Metin ÖNEY
Tarım arazileri…
Harun ÖZDEMİR
Harun ÖZDEMİR
Boğazlar sorunu
Rifat ÖZER
Rifat ÖZER
Oturan boğa
Nedim ATİLLA
Nedim ATİLLA
Hayatları Değiştiren Kadınlar
Ayda ÖZEREN
Ayda ÖZEREN
Balık hafızası
Fatih YAPAR
Fatih YAPAR
Körfez kendini temizler mi?
ÇOK OKUNANLAR
ÇOK YORUMLANANLAR
GAZETE EGE'DE SONSÖZ
KünyeKünye İletişimİletişim FacebookFacebook TwitterTwitter Google+Google+ RSSRSS Sitene EkleSitene Ekle Günün HaberleriGünün Haberleri
Maxiva