Mehmet KARABEL
Atatürk’ü kurtaran saat nerede?
21 Nisan 2019 Pazar

Bugün Pazar…

Hiç bitmeyen sevgi ve saygıyla…

Atatürk’ü bu köşede anma ve hatırlama günü…

Bir kez daha…

Çok bilinen ama sonu sır kalan…

Yaşanmış bir öyküyü paylaşalım…

Bunu yaparken de…

Bu anıyı anlatarak bugünlere taşıyan herkesi…

Saygıyla analım…

***

Tarih; 10 Ağustos 1915…

Belki o gün…

Sabaha karşı…

Ulu Önder, bu dünyadan göçüp gidecekti…

Kader işte…

Bizzat Atatürk anlatıyor…

***

O sabah Çanakkale’de manzara şu:

Conkbayırı'nı almak ve bütün boğaza hâkim olmak için İngilizler 20 bin kişilik bir kuvvetle günlerce kazdıkları siperlere yerleşmişler, hücum anını bekliyorlardı… Gecenin karanlığı tamamen kalkmış, tan ağarmak üzereydi… Sekizinci Tümen Komutanı ve diğer subaylarını çağırdım... Onlara, “Mutlaka düşmanı mağlup edeceğinize inanıyorum… Ancak siz acele etmeyin, evvela ben ileri gideyim, size kırbacımla işaret verdiğim zaman hep birlikte atılırsınız…” dedim… Hücum baskın tarzında olacaktı... Sakin adımlarla ve süzülerek düşmana 20-30 metre yaklaştım... Binlerce askerin bulunduğu Conkbayırı'nda çıt çıkmıyordu... Dudaklar sessizce bu sıcak gecede dua ediyordu... Kontrol ettim… Kırbacımı başımın üstünde kaldırıp çevirdim ve birden aşağı indirdim... Saat 04.30'ta kıyametler kopmuştu... İngilizler neye uğradıklarını şaşırmıştı… “Allah… Allah…” sesleri bütün cephelerde, karanlıkta gökleri yırtıyordu... Her taraf duman içinde ve heyecan her yere hâkim olmuştu... Düşmanın topçu ateşi gülleleri büyük çukurlar açıyor, her tarafa şarapnel ve kurşun yağıyordu... Büyük bir şarapnel parçası tam kalbimin üzerine çarptı, sarsıldım, elimi göğsüme götürdüm, kan akmıyordu... Olayı Yarbay Servet Bey'den başka kimse görmemişti... Ona parmağımla susmasını emrettim... Çünkü vurulduğumun duyulması bütün cephelerde panik yaratabilirdi… Kalbimin üzerinde cebimde bulunan saat paramparça olmuştu... O şarapnel  kalbimin üzerinde aylarca gitmeyen derin bir kan lekesi bırakmıştı... Aynı günün gecesi, yani 10 Ağustos günü, beni mutlak ölümden kurtaran ve parçalanan saatimi Ordu Komutanı Liman Von Sanders Paşa'ya hatıra olarak verdim... Çok şaşırmış, heyecanlanmıştı... Kendileri de altın cep saatini bana hediye ettiler... Bu hücumlarda İngilizler binlerce ölü bırakarak tamamen geri çekildi ve Çanakkale'nin geçilemeyeceğini iyice anlamış oldular…”

***

Sonra ne oldu?

O saat kayboldu…

Hikayesi çok garip…

Aradan yıllar geçiyor…

Çanakkale Cephesi Komutanı Alman General Liman Von Sanders…

1929 yılında hayatını kaybediyor…

Türk Hükümeti saati eşinden alıp müzeye koymak istiyor…

Ancak Sanders’in eşi, “Paşa öldükten sonra eve giren hırsızlar o saati çaldı!” diyor…

***

Aradan yine yıllar geçiyor…

Türkiye Ata’sını kaybettikten iki ay sonra…

“Son Posta” Gazetesi’nde bir haber yayınlanıyor…

O saati üreten “Omega” firması…

İzmir’deki mümessiline gönderdiği telgrafta…

Atatürk’ün hayatını kurtaran saati…

250 bin İsviçre Frangı’na satın alacağını…

Aslının kimde olduğunu bildirene de…

1000 İsviçre Frangı vereceğini açıklıyordu…

O sırada 1 ABD Doları sadece “80 Kuruş”tu!

***

Ne ilginçtir ki…

Bu gazete haberinden bir ay sonra…

Prof. Ludwig Bairer isimli bir rahip…

Berlin’deki Türk Büyükelçiliği’ne başvurarak şöyle dedi:

“O saatin nerede olduğunu biliyorum…”

Sonra tarif etti:

“Saatin zemberek kapağında Türkçe bir kelime var… Komutan Von Sanders o saati bir Alman subaya hediye etti…”

***

Yıldırım hızıyla Türkiye’nin Berlin Büyükelçiliği ile Dışişleri Bakanlığı arasında yazışmalar başlar…

Devreye Milli Eğitim Bakanlığı da girer…

Saati görünce “şıppadanak” tanıyacak isimler aranır…

Tempo giderek yavaşlar…

Bakanlıklar arasındaki yazışmalar…

Saati tanıyanların bulunması filan derken…

İkinci Dünya Savaşı patlar…

Türkiye Cumhuriyeti Devleti…

İhbarı yapan rahiple bir daha temas kuramaz…

Ata’dan miras kıymetli bir hazine…

Sır olur…

***

Bi’de “gerçekliği tartışılacak” söylenti var…

İddialara göre…

Atatürk o saati, Von Sanders’e değil…

Selanik’teki bir kafede tanıştı Romen kızı Fani’ye hediye etmiş!

Oradan da kimbilir hangi hurdacıya?

Olabilir mi?

Allah bilir…

***

Acaba, diyorum…

Devlet Baba, bi’kez daha bu konuda refleks gösteremez mi?

Kimbilir?

Belki o saat bu yaşlı dünyanın bir köşesinden çıkıverir…

Gerçek yuvasına geri dönebilir…

Neden olmasın?

Nokta!

Sonsöz: “Kolumuzu ısırarak saatler yapardık küçükken, sanki zamanın canımızı acıtacağını anlarmış gibi… / Anonim…”

Yazdır   Önceki sayfa   Sayfa başına git  
YORUMLAR
Toplam 1 yorum var, 1 adet görüntüleniyor. Onay bekleyen yorum yok.

Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.
Neleri kabul ediyorum: IP adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle paylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
 
Sarı Çizmeli Memed'A. 21 Nisan 2019 Pazar 11:38

Bence çok geç kalındı... Ve yazık oldu tabii :(((

Yorumu oyla      0      0  
FACEBOOK YORUM
Yorumlarınızı Facebook hesabınız üzerinden yapın hemen onaylansın...
Fatih YAPAR
Fatih YAPAR
Aşktın sen, gidişinden bildim seni!
Nüvit TOKDEMİR
Nüvit TOKDEMİR
Yokluk içinde
Nedim ATİLLA
Nedim ATİLLA
Değerli hocalarımdan iki kıymetli kitap
Mehmet KARABEL
Mehmet KARABEL
Ölüm bu kadar ucuz mu?
Dr. Berna BRIDGE
Dr. Berna BRIDGE
Hard Talk’da İmamoğlu
Aylin AKDOĞAN
Aylin AKDOĞAN
İzmir-İN
Tayfun MARO
Tayfun MARO
Kendimizi aldatarak nereye kadar!
Metin ÖNEY
Metin ÖNEY
Kadın Üniversitesi
Harun ÖZDEMİR
Harun ÖZDEMİR
Aya giden yol kaç şeritli?!
Hüseyin ASLAN
Hüseyin ASLAN
Ege Üniversitesi gurur kaynağımız...
ÇOK OKUNANLAR
SPOR CAFE
ÇOK YORUMLANANLAR
GAZETE EGE'DE SONSÖZ
KünyeKünye İletişimİletişim FacebookFacebook TwitterTwitter Google+Google+ RSSRSS Sitene EkleSitene Ekle Günün HaberleriGünün Haberleri
Maxiva