Yeni anayasanın büyük bir katılımcı kitlesi ile yapalım çağrısına uyarak politika ve siyaset dışında kalan bir teklifte bulunmak istiyorum. Bu teklif ileride hem yönetimlerin ve hem de yargının çalışmasını kolaylaştıracaktır.
Mevcut anayasamızın 138.maddesi'nin son fıkrası'Yasama ve yürütme organları ile idare mahkeme kararlarına uymak zorundadır, bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez'. Anayasanın bu hükmü her ne dense yargının kendisini bağlamıyor. Bu günkü uygulamada, Yargıtay'dan kesinleşmiş bir dosyanın farklı mahkemeler tarafından yürütülmesi durdurulabiliyor. Mahkemelerde tekrar tekrar aynı dosya yıllarca görülmesi dolayısı ile uygulanmadan, icra edilmeden durdurulabilmektedir. Vatandaş mahkemenin sonuçlanması için yıllarca bekler, ama sonucu alabilmek için ömrümüz yetmez diyor. Bu durum daha çok akçeli işlerde ortaya çıkmakta. Sonuç alamayan insanlar, kurumlar, haklarını başka yollarla arar duruma girmektedir. Bu da illegal organizasyonları ortaya çıkarmaktadır.
Benim önerim 138.maddeyi 'yargı kararları yasama, yürütme ve yargının kendisini bağlar. Hiç kimse yargı kararlarının uygulanmasını geciktiremez' şeklinde yazılmasıdır. Mevcut yazılımda ' idare' kelimesi fazlalık olmaktadır, çünkü idare yürütme organının bir parçasıdır. Bizim idare tarzımızda, bütün bağımsız kurumlar, bakanlıkların ilgili kurumları dır. Bu ilgiden dolayı onlarda yürütmenin bir parçasıdırlar.
Yargı kendisinin verdiği kararları süratle uyguladıktan sonra aynı dosyayı gerekiyorsa bir daha açsın. Burada hatalı bir karar verilmiş ise mahkeme buna bakmasın mı? Vatandaş hak aramasın mı denilene bilir. Bu soruların hepsine evet denilmesi gerekir, ancak kesinleşmiş bulunan hüküm uygulanıp sonuca ulaşıldıktan 3 ay sonra tekrar dosya açılabilsin. Şu anki durumda, bir celsede bitirilebilecek bir dava haksız tarafın türlü manevraları ile sonuca bağlanması on yılları bulmaktadır. Geciken adalet, adalet değildir, ilkesi her zaman hatırlanmalıdır
Yargı bir toplumun temel harcıdır. Bu harcın işlev görmesi için, çabuk donması gerekir. Hiç kimse bu harç yerine ne kullanabilirim arayışına sokulmamalı, girmemelidir.