Mehmet KARABEL
Meleklerin melek annesi!
28 Ekim 2021 Perşembe

İnsanoğlu’nun tükenişi…

Hatta bitişi…

Ve dahi hayata küsmesi…

Ağlatan filmlerin senaristleri elinde acı soslu hikayeler oluşturur!

Okurken fazla etkilenmeyebilirsiniz ama…

Filmi izlerken…

Gözyaşlarınız, pınardan farksız hale gelir…

Tükenişi hızlandıran ise…

Sevdiklerimizin kaybıdır…

Bu öykü…

Ömrü hayatınızda ender karşılaşacağınız…

Bir annenin bitişinin…

Kahreden anlarıdır…

Allah, kimselere yaşatmasın…

***

İki gün sonra…

117 hemşehrimizi aramızdan alan…

Yüzlerce yaralıyı…

Binlerce evsizi ağlatan…

İzmir depreminin birinci yılı geride kalacak…

Allah tekrarından korusun…

Gelgelelim…

Kalplerdeki sızının dineceği yok…

Yaraların kabuk bağlaması ise mümkün değil!

Bu acı, bitiren acıdır!

***

Tülin Batmaz’ın ikizleri vardı…

15 yaşındaydı Çınar ile Sayra

Bayraklı’daki Rıza Bey Apartmanı’nda yaşıyorlardı…

Tülin Hanım…

Her sabah yavrularının kahvaltılarını hazırlar…

Sonra onların yanaklarına kocaman birer öpücük kondurup…

İşe giderdi…

Bir gün önce çocuklar…

(Sanki içlerine doğmuş gibi…)

“Yarın işe gitmesen olmaz mı?” demişlerdi…

***

O gün programı değiştirmediler…

Tülin Batmaz…

Çocukların öğlen yemeklerini hazırladı…

“Sakın yemeğinizi yemeden çıkmayın evden!” demeyi de ihmal etmedi…

Güneşli bir sabahtı…

İzmir havası insanı nasıl da mutlu ediyordu…

Saat 14.30’da çocukları aradı…

Sabah onları öperken sıkı sıkı tembih etmişti ama…

Bi’kez daha…

“Yemeklerinizi yemeyi unutamayın” demek istedi…

Ne de olsa ana yüreği işte…

***

11 dakika sonra her yer sallanmaya başladı…

Herkes şoktaydı…

Tülin Hanım…

Hemen cep telefonunu tuşladı…

Kızı, oğlu korkmuşlar mıydı acaba?

Önce Sayra’yı çevirdi…

Ulaşılamıyordu…

Çınar’ı aradı…

Delikanlı sadece “Çok kötü anne, çok kötü…” diyebildi…

Saniyenin yarısı kadar bir zaman içinde…

Sadece bir kelimenin ucunu duyabildi…

Talihsiz Çınar…

“Yıkılıyor…” demek istemiş ama sözünü tamamlayamamıştı…

Gerisi ise…

Derin bir sessizlik…

***

Tülin Batmaz, deli gibi fırladı işyerinden…

Arabayı nasıl kullanmış…

Bayraklı’daki o apartmana nasıl ulaşmıştı…

Bugün bile hatırlamıyordu…

Gözünün önünden gitmeyen tek şey…

Kesif toz bulutu içindeki…

Yerle bir olan Rızabey Apartmanı’ydı…

O an…

Kendi deyimi ile “boyut” değiştirmişti…

***

Bıraksalar enkaz yığının tepesine çıkıp…

Tırnaklarıyla molozları deşip yavrularına ulaşacaktı…

Tuttular o anneyi…

“Bu bizim işimiz, merak etme kurtaracağız çocuklarını!” dediler…

İnanmak istedi, bütün kalbiyle…

O kadar perişandı ki…

Ağlayamıyordu bile…

***

Üç gün üç gece…

Gözlerini dikti…

Güvenlik kordonun arkasından yuvasına bakarak bekledi…

Göz pınarları kurumuştu…

Belden aşağısı felç geçirmiş gibiydi…

Tekerlekli sandalyede yavrularını sayıklıyordu…

75 saat saat nasıl geçmişti?

Birden enkazın önündeki kalabalık dalgalandı…

Bağırışlar duydu:

“Sayra ve Çınar çıktı…” diyorlardı…

Şoke haldeyken bile…

Ana yüreği işte…

“Neden alkışlamıyorlar?” diye sordu, yanındakilere…

Öyle ya…

Enkazdan sağ çıkanlar…

Alkışlar arasında ambulansa taşınıyordu…

Filmlerde bile öyleydi…

Nefesi kesildi bi’an…

“Alkışlanmayanların” hikayesini de biliyordu elbette...

Kalbi duracak gibi oldu…

Su yetiştirdiler…

Acı gerçeği kulağına fısıldadılar, sabır dilediler…

Tülin Anne’nin çığlıkları gecenin karanlığında kayboldu!

***

Sonra anlattılar acılı anneye her şeyi…

Aslında…

O gencecik masum ikizler çok bilinçliydiler…

Deprem sırasında olmaları gereken pozisyonda bulunmuşlardı…

Birer melek gibiydiler…

Enkaz tozunun dışında hiçbir şeyleri yoktu…

Çünkü…

Talihsiz yavrular Sayra ve Çınar…

Deprem fobisi oluştuğunda…

Kalpleri durduğu için hayatlarını kaybetmişlerdi…

***

Acıların büyüğü-küçüğü olmuyor…

Acılar, çoğu kez rüya olup beynin kıvrımları arasında…

Yuva kuruyor…

Acılar bu nedenle hiç unutulmuyor…

***

Doğurdu, büyüttü, 15 yaşına getirdi ve…

Depremde iki yavrusunu birden kaybetti…

Tülin Batmaz, yıkıldı…

Hayat sevincini yitirdi…

Ha’ni, depremden yarım saat önce…

Çocuklarını arayıp da…

“Yemeğinizi yediniz mi?” diye sormuştu ya…

İşte o sorunun cevabını…

Hala bilmiyor dersek, inanır mısınız?

Ne acı değil mi?

***

Bitiriyoruz…

Acılı anne Tülin Batmaz…

Bir yıldır…

Sosyal medya üzerinden…

“İyilik İkizim…” adını verdiği projeyle…

Yavrularının anılarını yaşatmaya çalışıyor…

Ne yapıyorsa…

Yardımseverle el ele vererek yapıyor…

Mesela…

Afrika’da 3, Asya’da ise 1 su sebili açtırdılar…

İkisi İstanbul’da, 1'i İzmir’de otizmli çocuklar için sınıf yarattılar…

Sayra ve Çınar için hatıra ormanı projesi başlattılar…

Kütüphane açıyorlar o meleklerin adına…

“İyilik İkizleri”nin annesi Tülin Batmaz ile…

O’na el veren yardımseverlere…

Siz de elinizi uzatır mısınız?

Nokta…

Sonsöz: “Dayanılması en zor acılar, insanın içinde gizlediği acılardır… / Honore de Balzac – Fransız roman ve oyun yazarı…”

Yazdır   Önceki sayfa   Sayfa başına git  
YORUMLAR
Toplam 1 yorum var, 1 adet görüntüleniyor. Onay bekleyen yorum yok.

Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.
Neleri kabul ediyorum: IP adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle paylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
 
burak 28 Ekim 2021 Perşembe 09:10

İyilik İkizim projelerini takip edip destek vereceğim. Ne mutlu ki böylesine büyük bir acının ardından projelerle hem çocuklarının isimlerini yaşatıyor hem de toplumsal fayda yaratıyor Tülin Hanım..

Yorumu oyla      3      0  
FACEBOOK YORUM
Yorumlarınızı Facebook hesabınız üzerinden yapın hemen onaylansın...
Harun ÖZDEMİR
Harun ÖZDEMİR
Faiz/Riba mümkün mü?
Tayfun MARO
Tayfun MARO
Kapitalizmin cinnet eşiği
Prof. Dr. Mustafa KAYMAKÇI
Prof. Dr. Mustafa KAYMAKÇI
Diyabet, yoksulluk ile bağlantılı değil mi?
Mehmet KARABEL
Mehmet KARABEL
Zaten sadece O'nun adı yakışırdı!
Kemal ANADOL
Kemal ANADOL
Yaprak dökümü...
Rifat ÖZER
Rifat ÖZER
Karşıyaka çizgileri
Neşe ÖNEN
Neşe ÖNEN
Mutlu anılar
Muhittin AKBEL
Muhittin AKBEL
'Direnç'le kazanılan bir ödül!
Ayda ÖZEREN
Ayda ÖZEREN
Sizin Derdiniz ne?
Filiz SEZER
Filiz SEZER
Göğe bakma durağında krizler tarihi
ÇOK OKUNANLAR
ÇOK YORUMLANANLAR
GAZETE EGE'DE SONSÖZ
KünyeKünye İletişimİletişim FacebookFacebook TwitterTwitter Google+Google+ RSSRSS Sitene EkleSitene Ekle Günün HaberleriGünün Haberleri
Maxiva