Oya DEMİR
Yasemin kokulu sokak… Ve ‘siz’ yoksunuz…
28 Haziran 2023 Çarşamba

Annemli babamlı o erken sabahlar 
Tüm yaşamımın belki en güzel şeyiydi 
Yatak örtülerinde sabah güneşi 
Ve sanki kardeşimiz olan eşyalar

Sakince açılıp kapanan bir kapı 
Bir masa, ağır başlı duruşuyla 
Yarı aydınlıkta, koridorda 
Aynadan, konsoldan yansıyan ışıltı

Şimdi bu erken sabah saatinde 
Acıtıyor kalbimi özlemle 
O sabah vaktin görüntüleri

Babamın güzel, ağır başlı yüzü 
Annemin azıcık hüzünlü 
Ve hep azıcık telaşlı gölgesi

“O Erken Sabahlar”; Büyükada, Temmuz 2006 – Ataol Behramoğlu

 

Yine Haziran…Yine hüzün…Yine özlem…Yasemin kokularına karışan yoksunluk her anda…

Bir yıl daha geçti…Neden bilmiyorum, gerçekten de zaman çok hızlı akıyor. Dünyanın dönüşü değişti diyorlar, yaşlanıyoruz öyle hissedilir diyorlar. Belki haklılar, belki de başka şeyler oluyor. Bizim aklımızın yetmediği, anlamadığımız, anlamak istemediğimiz çok başka şeyler oluyor, olabilir mi?

Bilmiyorum. Olanlar, olmayanlar, asla olmayacaklar ve olmaması gerekenlere dair anlamadığımız şeyler arasında; hala cevap bulamadığımız sorularla akan zamanı yaşamaya çalışırken;  bugün yine “O” gün.Sensiz”likten “sizsiz"liğe geçtiğimiz yasemin kokulu sokakta dünyada ne olursa olsun, zaman ne kadar hızlı akarsa aksın her gün, her an “o gün” “o an”…

Biz o anda, o duyguda kalmışken, Dünyada, insanlıkta neler neler oluyor gerçekten aklımız almıyor. Daha iyi bir dünyaya dönmeyen günümüz dünyasında; insanlar değişti, davranışlar değişti, kurallar değişti. Konuşmalar arttı, eylemler azaldı, sorunlar arttı, çözümler azaldı. Artık çok da fazla şaşırmıyoruz olana bitene. “İnsan, bunu da mı yapar?” duygusu içimizde en derine saklandı…

Derinlere saklanan, korkulan duygular ve gerçekler ile yüzleşmeme hali günden güne yaşadığımız dünyayı sararken, insanlığın iyilikleri değil kötülükleri normalleştirdiği, önemli ile önemsiz arasındaki farkın kaybolduğu günümüz dünyasında; biz 3 ülke, 5 ayrı şehirde hayatın getirdiklerini yaşamaya, olana bitene anlam vermeye çalışırken,“Seni-sizi” hala tarifsiz bir şekilde çok özlüyoruz.

Yasemin kokulu sokakta başlayan, soğuk ve renksiz hastane odalarında kaybettiğimiz mücadelemiz, o anda duran hayat, bize zamansız getirdiği yoksunluk…Akmayan, gitmeyen o gün, o an, o duygu…“Sensiz” 3652, “Sizsiz” 2674 gün-gece ve bitmeyen özlem…

Yoksunluklara, hüzünlü anlara, mutluluklara, mutsuzluklara, yapabildiklerimize ve yapamadıklarımıza, dünyada olan biten her şeye rağmen; hala farklı şehirlerde aramıza giren mesafeleri yok sayıyor, akan zamana uyum sağlamaya çalışıyor, ufak mutluluklar yaratıyoruz kendimize. Birlikte yaptıklarımızı hatırlıyor, anıları yeni anılar ile çoğaltıyor, zamansız eksikliğimizin üzerini örtmeye çalışıyoruz.

Yaptığın yemeklerin tariflerini, aynısının olmayacağını bile bile yeniden yeniden deniyoruz mesela. Aynı sohbetleri yapamayacağımızı bile bile size kadeh kaldırıyoruz mesela. Bir kitabın satırlarında, bir şarkının sözlerinde sizi arıyoruz mesela. Yaşatamadıklarımıza rağmen sevdiğiniz çiçekleri yaşatmaya uğraşıyoruz mesela. Yasemin kokulu sokakta sizden sonra ışığını, rengini kokusunu, ruhunu kaybeden mutfağın bir köşesinde yıllar sonra yaşamayı başaran çiçeklere bakıp, gülümsüyoruz mesela. 

Gülümsemelerimize bir korku ekleniyor zaman zaman. İçten içe bir ses soruyor: Sen gibi, siz gibi zamansız giderler mi? Tüm korkulara rağmen umutla kuru dallarını kesip, topraklarını havalandırıp su veriyor, o sesi başka bir ses “belki bu defa başarılı oluruz ve gitmezler” ile susturmaya çalışıyoruz… 

O ufacık umuda daha çok sarılıyoruz… O umut ile yaşanan her şeye rağmen ayakta dik durup, zaman zaman kahkahalar zaman zaman göz yaşları içinde başımızı kaldırıp, yaşamaya devam ediyoruz. O umut ile hala fesleğen alıyor, yeniden yeniden yasemin, lavanta, begonvil dikiyor, eksikliğimize anlamlandırıyoruz.

Hayat; küçük şeylere yüklediğimiz umuda rağmen; cevapsız sorular, keşkeler, iyikiler, acabalar ve anlam veremediğimiz nedenler ile hep gittiğin/gittiğiniz “an”da. Umudun yok saydıramadığı tek şey; o gün, o an, o duygu… Yasemin kokulu sokakta; hızla akan zaman bütün eksikleri ile sadece “O gün ve O an”… (2 Mart 2016, 28 Haziran 2013)…

 

Yazdır   Önceki sayfa   Sayfa başına git  
YORUMLAR
Toplam 2 yorum var, 2 adet görüntüleniyor. Onay bekleyen yorum yok.

Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.
Neleri kabul ediyorum: IP adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle paylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
 
Levent Eker 29 Haziran 2023 Perşembe 01:15

O zaman her zaman değil işte : zamanımda açan yaseminler , zamanın da yağan yağmurlar ; o anı o an yapan gerçeklikler…..ne mutlu ki hissedebiliyoruz.

Yorumu oyla      4      3  
Dikkatli okuyucu 28 Haziran 2023 Çarşamba 22:46

Bu konuyu ayni tarihlerde ısıtıp ısıtıp önümüze koyuyorsunuz.

Yorumu oyla      3      3  
FACEBOOK YORUM
Yorumlarınızı Facebook hesabınız üzerinden yapın hemen onaylansın...
Mehmet KARABEL
Mehmet KARABEL
80’lik güzeller zamana nasıl ‘dur’ dediler?
Nedim ATİLLA
Nedim ATİLLA
En popüler üçüncü içecek
Engin ÖNEN
Engin ÖNEN
Saltanat ve yağma kurumu olarak belediyeler (2)
Tayfun MARO
Tayfun MARO
Bir Batı hikayesi
Muhittin AKBEL
Muhittin AKBEL
Analar ne yiğitler doğurmuş!
Çağdaş ÖZGÜN
Çağdaş ÖZGÜN
Fotoğraf: İnsanlığımızı yitirirken soytarıya mı dönüşüyoruz?
Kemal ARI
Kemal ARI
Atatürk'ü anlamak...
Oytun NALBANTOĞLU
Oytun NALBANTOĞLU
Göztepe gün sayıyor!
İhsan Özbelge ÖZDURAN
İhsan Özbelge ÖZDURAN
Aklıma 'Doğan Kardeş' geliverince… 
Kemal ANADOL
Kemal ANADOL
Sandık tartışması...
ÇOK OKUNANLAR
ÇOK YORUMLANANLAR
FACEBOOK'TA EGE'DE SON SÖZ
GAZETE EGE'DE SONSÖZ
KünyeKünye İletişimİletişim FacebookFacebook TwitterTwitter Google+Google+ RSSRSS Sitene EkleSitene Ekle Günün HaberleriGünün Haberleri
Maxiva