o kadar sıkıntı oburuyum ki,
sıkıntılarımdan
asla kurtulamayacağımı düşünüyorum.’¶
sıkıldıkçaaa, sıkılmak istiyorum!..
gerçekten çabalıyorum, sıkılmamaya
kendime ve çevreme bi bakıyorum
kendimi sıkılmaktan yine alıkoyamıyorum!
her hafta sonu karar veriyorum,
pazartesi'nden itibaren sıkılmayacağım diyorum.
nafile, sı-kı-lı-yo-rum!
"aşık ol, daha az sıkılırsın" diyorlar
çaresizlik bu ya, deniyorum.
aman allaahımmm, sanırım patlamak üzereyim!..
daha çok sıkılıyor, tekil sıkıntılarımı özlüyorum.
veee, iki kişilik sıkıntılara veda ediyorum.
"git bir kliğine yat" diyorlar,
deniyorum...
etraf bir sürü sıkıntılı
sola bak sıkıntılı,
sağa bak sıkıntılı!..
laf aramızda, profesör benden de sıkıntılı...
kararlıyım bu sefer!
"bu kadar para verdim, bari sıkıntılarımın
bir kısmından kurtulayım" diyorum.
gerçekten ça-ba-lı-yo-rum!
1 hafta, 2 hafta, 3 hafta derkeeen...
"yaşasın!.. bir-iki sıkıntımdan kurtulmuşum" diyerek,
'sıkıntıölçer'den*, sevinçle iniyorum.
yalnız farkettim de, profesör de pek bi sıkıntılı
sıkılıyorum!!!
aynı fakültedeniz, konuşmasam ayıp olur diyorum
soruyorum...
konuşma açıldıkça, sı-kı-lı-yo-rum!..
"uzun zamandır, benim gibi birini
bulamamanın sıkıntısını çektiğini" söylüyor
sıkılıyorum!!!
beni, birlikte sıkılmaya davet ediyor...
"yeni bir sıkıntıdan çıktığımı ve buna
kendimi hazır hissetmediğimi" söyleyip,
kliniği sıkılarak terk ediyorum.
vee, o zorla verdiğim bütün sıkıntıları
şııııııııp diye, geri alıyorum.
...
bu günlerde ne mi yapıyorum?..
sıkılıyorum!!!
ama şunu keşfettim,
bu halini kabul edenler, daha az sıkılıyormuş.
şimdi, bunu deniyorum!!!
* kaç kilogram sıkıntıya sahip olduğunuzu ölçen, tartı aleti!.