Salı günkü yazılı basında hükümetin Başbakan Yardımcısının (Sn. Hayati Yazıcı ) 'O komutan telefonuma çıkmadı' başlığı ile bir haber vardı. Yazının devamını okumadım. Okumadım çünkü eski acı hatıralarım canlandı, tansiyonum fırlar diye okumadım. Yıl 1996, ben milletvekiliyim. Muhtelif gazetelerde yazı yazıyorum. O gün e-mail adreslerini vermek revaçta idi. Herhalde gazetedeki yayınlanan e-mail adresimi almışlar, ona bir hafta içinde yirmiden fazla ihbar geldi. İhbarlar çok ciddi idi. İsim, soyadı ve rütbe zikredilerek ordu içindeki suiistimal ile ilgili idi. Albay, Tuğ ve Tüm generallerin isimleri yaptıkları parasal suiistimaller ve miktarları vardı. Birkaç gün konuyu çok ciddiye almadım. Ordu çok büyük, içlerinde bir iki sahtekar olabilir, onları kendi emir-komuta zincirinde yok ederler diye düşündüm. Ama bir hafta boyunca bu ihbarlar gelince sayıda pek artınca, Genel Kurmay Başkanı'ndan randevu alıp bu konuları tahkik için kendisine vereyim dedim.
Genel Kurmayı aradık, karargahta olan bir albay, telefonunuzu bırakın biz ararız dedi. İkinci gün aranmadım, tekrar telefonumuz üzerine kendileri dönerek beni aradılar. 'Kendilerine, bazı konular var, benim mail-ime gelmiş onları size iletmek istiyorum' dedim. Kendisi bana randevu verdi. Ertesi gün karargahtan yine aynı albay, 'Sn. komutan çok meşgul görüşemeyecek' diye telefon etti. Her şeyden önce ben kendisinden daha kıdemli idim. Kendisi Korgeneral iken, ben başbakan vekili olarak Genel Kurmay Başkanı'nın önünde yer alıyordum. Ben suiistimaller ve hırsızlıkları ad, soyad, rütbe olarak aktaracaktım. Öyle ya Peygamber ocağına bu türlü sahtekarlıklar yakışmıyordu. Ama demek, öyle çok bu tür suiistimaller vardı ki, benim aktaracaklarım devede kulak idi ki Genel Kurmay Başkanı bu nezaketsizliği yaptı. Ne ise isimleri bir kenara yazdım ve 30 Ağustos'ta bu isimler ne oluyor diye baktım. O ihbarlardaki hırsızlıkla suçlanan kişiler bekleme süreleri doldukça terfi ettiler.
İçlerinde bazıları Orgeneral oldu (Deniz Kuvvetleri Komutanı gibi) Korgeneralliğe, Tüm Generalliğe çıktılar. Benim iyi niyetle düşündüğüm, bunlar 30 Ağustosta gider düşüncem yanlış çıkmıştı.
Bana gönderilen e-mailler herhalde Genel Kurmay Başkanına da gitmiştir. Bana gönderen niye o makama da ulaşmasın diyerek üzüntülerimi içime attım. Genel Kurmay Başkanı telefonuma çıksaydı beklide bazı su-istimalleri önleyebilecektik.