Hepimiz biliyoruz ki; 4 Aralık 2009 tarihinde eczanelerimizde bir günlük kapatma eylemi yapmıştık. Ve bu eylem için halk günler önceden uyarılmıştı.’¶
Nöbetçi eczane sayısı arttırılmıştı, ilaç stoklarının nöbetçi eczanelerde gözden geçirilmesi ısrarla istendi, nöbetçi olmayan arkadaşlarımızda eczanelerinde hazır bulundu.
Acil ve kronik hastalara ilaçları öncelikli olarak verildi. Depolar sınırsız acil hizmet verdiler. Yani biz eczacılar, bu eylemi yaparken, öncelikli olarak hastalarımızı düşündük ve onların mağdur olmaması için herşeyi dikkate aldık. Eczacı odalarımız bizleri çok kez uyardı. Ve bunlara rağmen, bazı basın organlarında halka yanlış anlatıldık. Eczacılar ilaç fiyatlarındaki indirimi protesto ettiler, halkı zor duruma düşürdüler, vs. gibi abartılarla günlerce yazdılar.
Biz bir günlük eylemimizin sonunda cezalandırıldık. Ve tek taraflı SGK fesihi yaşadık.
Sonra, günlerce bununla ilgili konuşuldu, yazıldı, çizildi. Neyse, sonuçta aynı anlaşmayla devam ediliyor.
Şimdi ise sormak istiyorum.
Bizler bir günlük kapatma eyleminde çok ağır şekilde cezalandırıldık. Peki Medula sisteminin yetersizliği nedeniyle, insanlar günlerce ilaçlarını alamadılar, kronik hastalar zor durumda kaldı. Gün bile veremedik.
En az bir hafta hiç çalışamadık. Hastalar bizlere yani eczacılara kızdı yine. Peki bunun sorumlusu kimdi?Kimlerdi?Şimdi kimin sözleşmesi fesih olacak?
Medula sistemini daha oturtamadan geçişini sağlayanlar görevlerinden alındılar mı?Ceza verildi mi onlara?
Bu zor durumu yaşayan, binlerce hastanın çektiği sıkıntı ve bunların kötü sonuçları kimi ilgilendiriyor?
Bunun yükünü taşıyan, sorumluluğunu üstlenen, hasta ile birebir kalan yine biz eczacılar değil miyiz?
Peki bizim suçumuz olmayan, ama bu yükü taşımak zorunda olan biz eczacılara "eczacıların emeği olmasa, halka güven duygusu olmasa bu işin üstesinden (neredeyse borç ilacın bile yasak olduğu denetleme sisteminde) gelemezdik" gibi bir takdir cümlesini bile çok görmek niye ki?
Halbuki kuru kuruya bile olsa, tadir edilmek, bunu hissettirmek ne güzel olurdu?
Çünkü gerçekten bu Medula sistemine geçiş sürecinde biz eczacılar, çok emek veriyor, özverili çalışıyoruz. Hem hastalarımıza, hem de hükümetimize karşı...
Bazen insan hakedişini sadece manevi anlamda da olsa, kulağıyla duymak istiyor.
Gece gündüz çalıştık son günlerde... Halen de çalışıyoruz. Evimize giriş çıkış saatimiz
birbirine girdi. Ben tekrar söylemek istiyorum;
Eczacılarla ilgili doğru olmayanlar söyleneceğine, yazılacağına, tehdit gösterileceğine, Biz eczacıların yaptığı onlarca fedakarlıktan bir tanesi bile, takdire şayen görülseydi; Bizler daha mutlu olabilir ve motivasyonumuzu arttırabilirdik.
Çünkü; bu kadar olumsuzluk içinde, manevi anlamda da olsa bir olumlu cümle
nefes aldırabilir insana...
Ben buradan eczacı arkadaşlarıma ve yardımcı personelime gece gündüz verdikleri emekten dolayı teşekkür ediyorum.
Çünkü; bu Medula geçiş süreci, ECZACILARIN EMEĞİ olmasaydı, halka güveni olmasaydı,
provizyon almadan güvenip, kronik hastaların ilaçlarını vermeseydik,
Asla böyle olmazdı. Bizler hiç düşünmeden, eczacılık yeminimizin hakkını vererek, hastayı düşünerek hükümetimizi zor durumdan kurtardık diyebilirim.
Malesef ki; anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az !!!
Sevgilerimle...