Başarıya aç koca bir camia vardı.
Taraftar başarının kırıntısına bile büyük destek verdi.
Play-off ihtimalini bile sevdiler,eski günlerdeki gibi.
Şampiyon olsalar inanın İzmir yıkılır,ülke sallanır.
Aslında maça iyide başladı Karşıyaka.
İstekli,coşkulu bir şekilde.
İlk yarı zaman zamanda baskı kurdu Adana spora.
Gol bulacak organizasyonları yapamadı.
Etkili iki füze yolladılar rakip kaleye.
Emre ve Mustafa ile.
Onlarda kalecinin üstüne gitti.
Oyun ilerledikçe durum değişti.
Gol gelmedikçe stres arttı.
Mbamba nın golünden sonra gardları düştü.
KSK savunmasının göbeği golde hatalıydı.
Dönen topu alamadılar.
Mbamba iki dokunuşla üç oyuncuyu geçti.
Savunmada derinlik yoktu.
Necati ile karşı karşıya kaldı ve golü attı.
Karşıyaka savunması maç boyunca dağınıktı.
Emre Toraman ve Adnan erken kart gördüler.
Buda takımın orta alan direncini ,sertliğini düşürdü.
Adana spor orta alanda daha rahat pas yaptı.
İkinci golde de savunma hatalıydı.
Tuna topu aldığında yirmi metre top sürdü.
Hiç karşılayan olmadı.Herkes geri kaçtı.
Tuna hiçbir dirençle karşılaşmadı.
Oda vurdu golü yaptı.
Rakibe bu kadar alan ve zaman verilmez.
Eğer verirseniz onlarda cezayı kesiverir.
Karşıyaka iki gol yedikten sonra kontağı kapattı.
İbrahim ve Mustafa ile iki pozisyon buldu ama olmadı.
Geri dönüş bekleyenler yanıldı.
Çünkü hücum adına etkili olamadılar.
İleride top tutamadılar,çoğalamadılar.
Karşıyaka şimdiden geleceğin planlarını yapmalı.
Güçlü bir yönetim oluşturulmalı.
Gerisi istikrardan geçiyor.
Geçmişte başardılar.
Şimdide başarabilirler.
