İşsizliğin ne olduğunu ancak işini kaybedip iş arayanlar bilir. Devlet memurları bilmez, onların işi olmasa da maaşları çalışır. Kendi hesabına çalışıp da geçinenler ile bir işyerinde ücretli çalışanların işini kaybetmeleri, ortaya sosyo - ekonomik problemler çıkarıyor.
Geçenlerde, Sayın Başbakan, ’“Her işletme birer ilave kişi istihdam etse, işsizlik biter’” diye bir cümle sarf etti; geçen hafta sonunda da TOBB genel kurulunda bu cümle tekrar edildi. Vakti ile (1989) bizim düşündüğümüz ama yürürlüğe sokamadığımız bir çözümü tekrarlamak istiyorum. Küçük işletme sayısı çok, hele 10 kişiden az çalışanı olan işyerlerinde, bir ilave istihdam denildiğinde personel işgücü giderlerinin çok önemli bir oranda artacağı unutulmamalıdır. Bin kişi istihdam eden işletme için birkaç ilave istihdam, personel giderlerini artırmaz ama üç kişi çalıştıran bir işyerinde %30’’luk bir artış söz konusu olur.
İşsizliği yok etmede hem özel sektör, hem de devlet yükün altına girerse, top yekun bir mücadele başlatılırsa, toplum olarak bu zor günleri atlatabiliriz.
Vakti ile şöyle düşünmüştük; yeni istihdam yapacak firmalar, net ücreti kendi imkanlarından sağlayacak, istihdam edilen kişi için ödenmesi gereken sigorta primini, gelir vergisi stopajını, taşıma, yemek gibi diğer giderlerini ise devlet karşılayacak. Her firma, her ay muhtasar beyannamesiyle işçilerden kesilen gelir vergisi stopajı ve diğer stopajlar için bildirimde bulunuyor. Bu bildirime ek olarak, yeni aldığı işçiler için bir satır ilave ederek, o satırdaki miktarı ödeme durumunda olduğu stopajlardan düşüp, vergi dairesine ödemede bulunacak. Tıpkı bugün bordrolarda, asgari geçim indiriminin düşülüp ve bu miktarın işçiye ödendiği gibi. Yani devletin ödeyeceği kısım, bugün almakta olduğu kısımdır. İstihdam olmadığında zaten devletin bir stopaj tahsili yok, üstelik işsizlik sigortasından ödeme yapılıyor.
Toplum olarak işsizliğin çok ağır bir olgu olduğuna inanıyorsak, masanın iki tarafında oturanların feragatı problemi çözer. Böyle bir çözüm, ülke, ekonomik sıkıntı öncesi makro ekonomik büyüklüklerine ulaştığında yüzde 50 azaltılır, ikinci yılında da ortadan kaldırılır.
İşsizlik toplumun düşmanı ise buyurun beraber mücadele edelim’…