Dün Kılıçdaroğlu’’nun İzmir mitingi vardı. Açıkçası bu tür organizasyonlara pek katılmam. Sevmem. Çünkü genellikle güç gösterisidir.’¶ İnsanlar bir yerlerden toplanır otobüslerle meydanlara taşınır. Sonrada meşrebine göre şu kadar kalabalıktı bu kadar kalabalıktı denir. Bu nedenle meydanlar bana çok fazla fikir vermez.
Ama dün tamamen kendi insiyatifi ile katılan insanları gördüm. Gençleri, kadınları gördüm. Öyle iş çıkışı şöyle bir bakayım merakından ziyade safını belirlemiş, bağırmaya, haykırmaya, mücadele etmeye hazır yürekleri gördüm.
Gruplar halinde gelenlerde vardı. Ama benim daha çok, bayrağını, şapkasını, filamasını alıp tek başına mücadele kuyruğuna girmiş insanlar dikkatimi çekti.
Miting 18.00 deydi ama 17.30 da tüm meydan dolmuş, ara sokaklara taşmıştı kalabalık.
Genelde insanlar neye oy verdiklerini bilmezken bu kalabalığın neye oy vermeyeceklerini bilerek geldiklerini gördüm.
Diktatoryanın önünü kesmek isteyen gayreti gördüm. Samimiyetsizliği, kandırmacayı sezmiş bilinçli bakışları gördüm.
Kararlı gözleri gördüm. Dirençli sözleri gördüm.
Kısaca İzmir’’de hayırlı yüzleri gördüm.