Ülkemde yaşanan bunca bilinmezliğin ortasında hercümerç bir halde yaşarken.…
Tam da ; Türkiye Minikler Güreş Şampiyonası sonuçlarında hakemin üzerine yüründüğü haberinin şaşkınlığı içindeyken…
26 Temmuz 2026 Pazar günü…
Türk spor tarihine yazılacak , hem de altın harflerle kazınacak dediğimiz bir gurur günüydü…
Filenin Sultanlarının azmi ve zaferin top sesleri ile gelen güzel bir haberle gün akşama kavuşuyordu.
“Milli Kadın Voleybol Takımı, FIVB Milletler Ligi finalinde Brezilya'yı 3-1 yenerek şampiyon oldu “ haberi düşüveriyordu ülke gündemine…
Ve millet olmanın, milli birlik beraberlik duygusunda tek yürek olmanın ne muhteşem bir duygu olduğunu yine nasıl da güzel hatırlatıveriyorlardı dumura uğramış zihinlerimize Filenin Sultanları…
Her bir sayı , her bir smaç , her bir skorla ; Türk kadınını resmeden nasıl da güzel görüntüler yolluyorlardı Çin’in Makao şehrinden birbiri ardısıra…
Ve… TV kanallarından , sosyal medya hesaplarından ay yıldızlı formaları içindeki Atatürk kızlarının Türk bayrağını nasıl da gururla dalgalandırdıklarını izliyordu tüm Türkiye büyük bir heyecanla…
Maç sonunda yaşadıkları büyük sevinçle , gözyaşları içinde söyledikleri İstiklal Marşımızın her bir nağmesi ülkemin üzerinde serinletici ferah bir rüzgar gibi esiveriyordu adeta.
****
Çok uzak diyarlarda bir voleybol salonunun parke zeminiden yükselip gelen top sesleri ile sıradan bir voleybol maçı değildi oynanan …
Bir tarafta; voleybolda dünya sıralamasında önemli bir yeri olan ve yıllardır dünyanın zirvesinde yer alarak voleybol kültürünü nesilden nesile taşıyan Brezilya…
Diğer tarafta ise her başarıyı emekle, alın teriyle ve bitmek bilmeyen mücadeleyle inşa eden Atatürk Türkiyesi’nin kızları vardı..
O kızlar ki; yalnızca bir maç skorunun sonuçları ile sadece şampiyonluk kazanmıyor. Bir toplumun uzun zamandır kaybettiği özgüvenini aldıkları her sayı ile yeniden inşa ediyorlardı…
Onlar ki; çocuklara hayal kurmayı öğretiyor, kadınlara cesaret veriyor ve ülke gençliğine, hayatın içindeki her zorlu mücadelenin mutlaka emekle aşılabileceğini resmediyorlardı…
Ve…
Mustafa Kemal ATATÜRK’ün 1923 yılında kaleme aldığı o muhteşem eseri , o paha biçilmez mirası Gençliğe Hitabesinde Türk gençliğine verdiği o büyük kıymeti anlatan o kıymetli satırlar ; yüz yıl öncesinden adeta bugünlere ilham oluyordu .
“Muhterem gençler, hayat mücadeleden ibarettir. Bundan dolayı hayatta yalnız iki şey vardır.Galip olmak, mağlup olmak.
Size Türk gençliğine terk ettiğimiz ve bıraktığımız vicdani emanet, yalnız ve daima galip olmaktır ve eminim daima galip olacaksınız…”
***
Velhasılı kelam…
Bilinen bir gerçektir ki ; Spor bir centilmenlik dilidir ve evrenseldir …
Ve her spor karşılaşması, alınan sayılarla , sayılar ise rakamlarla izah edilir centilmence …
Ve… Spor etiği kavramı akıllardan çıkarılmayarak verir her hakem kararını…
Skorlar, sayılar ,dereceler galibiyetler / mağlubiyetler anlatılır uzun uzun , her maçın sonunda …
Oysa bazı karşılaşmalar vardır ki ne sayılarla, ne rakamlarla nede sporun teknik dili ile açıklanabilir.
İşte o hesap… Filenin Sultanları’nın Brezilya karşısında gösterdiği nefes kesen performans ve aldığı galibiyet de sadece teknik bir başarı değildi…
Bu karşılaşmada , adeta sayılar sessiz , skorlar hükümsüzdü..
Kazanan sadece Türk kızının cesareti , kendine olan inancı ve zorluklar karşısındaki mukavemeti idi …
Her serviste umut dolu yürekler, her savunmada yere vurulan dizler, her smaçta fileye uzanan eller ve alınan her sayının ardından birbirine sevinçle kenetlenen kollar vardı..
Ve bu fotoğraf, bir ülkenin güçlü kadın karakterinin ülke sınırlarını aşmasıydı…
Ve … Ekran başında maçı gözyaşları içinde izleyen milyonlar ise yaşanan bu galibiyet sevinci ile tek yürek olurken…
Kazanan; inancın, emeğin ve kazanmaya ahdetmiş Türk kadınının hikâyesiydi.
***
Ve siz… İyi ki bu güzel hikayeyi bir kere daha yazdınız Filenin Sultanları…
Sonu kötü biten bütün hikayeleri unutturuverdiniz bize…
İyi varsınız…
Ülkemize yaşattığınız bu haklı gurur için; varlığınıza sonsuz teşekkürler…
En samimi alkışlar, en saygılı duruşlar size olsun.