Hakkı Ülkü’nün bir kaç ay önce yayınladığı kitabının adı… Adıyla kaynaşıktı : “Hakkı’yla Geçen Yıllar.”
Gerçekten de kitap ; yazarın belediye meclisi üyeliği, üç dönem Aliağa Belediye Başkanlığı, 22.Dönem İzmir Milletvekilliği yaptığı zamanlarda, bileğinin hakkıyla yaptıklarını ve başardıklarını,
Yerel, Ulusal ve Uluslararası anıları, bilgileri, birikimleri ve geleceğe açılan projeksiyonlarını içeriyordu. Kitap bu dünyaya veda mesajıydı sanki!
***
Kitaba birkaç da yazı konulmuştu. Bunlardan biri de, Ege’de Sonsöz’deki köşemizde yayınlanan, 7 Temmuz 2019 tarihli, “BAŞINI VURMAK” başlıklı, güncellediğimiz aşağıdaki yazımızdı ;
Başını taşa vurmak olur da, başını kürsüye vurmak... olmaz mı? Hele de, Hakkı Ülkü olursa... Olur olur!
Aliağa Belediye Başkanlığı bitmiş, 2002’de İzmir Milletvekili olmuştu... Politikanın yazılı olmayan kuralıdır ; Seveniniz kadar sevmeyeniniz de olabilir… Rakipler de boş durmamış işlemişti : sanki dokunulmazlık kazanmak için... Meclise gitmişti!
Meclis Başkanlığına başvurdu…Dokunulmazlığımı kaldırın, yargılanmak istiyorum... dedi! Oralı olan, olmadı.
Sesimi duyun dedi... duyan olmadı!
Mecliste başını kürsüye, vurdu da vurdu!
Gördüler... yine duymadılar. Sessizlik de bir konuşmadır ya, İhtimaldir ki, kimileri bu bir yol olursa, bizim halimiz nice olur... dediler!
Eğitimini de dillendirdiler ; Oysa, Gençlik Kollarında 1972 de başladığı aktif siyaset yaşamında, zaman bulamamıştı ki, eğitimini tamamlamaya. Başlamıştı içinde bu ukde ile, yaşamaya!
2007 de Milletvekilliği bitince...
*Önce... AÖF Sosyal Bilimler ve Davranış Bilimi Yüksek Okulunu bitirdi.
*Sonra... Öğrenci affıyla döndüğü E.Ü. İletişim Fakültesi Gazetecilik bölümünü bitirdi.
Dahası doymadı ki! Bir Üniversitede yüksek lisans programına başladı… Hem de torunu Kaan’ın okulunda. Dede-torun yan yana iki öğrenci. Dede zaten... hep öğrenci!
Solcu Başkan...
80 öncesi CHP’de sol kanat vardı. Rahmetli İbrahim Yılmaz derdi ki : ‘Bu kanatlı solcular, sağ taraflarını marangoza iptal ettirmişler, Partide ideolog ve eylem adamı olmuşlar.’!
Che demiş ya... Eğer yanılacaksan bari, işçi sınıfı ile birlikte yanıl diye. Solcular da, hep emekten yana olmuşlar...
1989 da... 43 yaşında başlayıp, üç dönem sürdürdü Aliağa Belediye Başkanlığını.
Yaptığı ilk işlerin başında, emek şenliklerini başlatmak oldu. Sonraki yılda İşçi-İşveren sendikaları, aydınları, yan yana getiren de,
o oldu!
Aliağa köydü... Onunla kent oldu. Kentleşme sürsün istiyordu. 2014 Yerel Seçimlerinde,
Genel Merkezde seçici komisyon vardı.
Ankette bir oy fazla alan... aday olurdu.
Ona güvendi... aday adayı oldu.
Ankette istenme oranı...% 70’i buldu.
Komisyon oybirliği ile onu seçti. MYK dan oybirliği ile o geçti. PM ekranında onun tanıtımı oldu. Tam da o sırada bir çay molası oldu!
İzmir’in Hegemonik Ekibi durmazdı ki hiç. İçeri daldı... Aday değişimi oldu! Sonuçta olan oldu da, Aliağa’da seçim kayboldu. Ekip de... 2019 da mosmor oldu!
Sigaracı Başkan...
32 yıl... günde 3 paket sigara içti! 1993 de Sicilya’dan bir davet aldı. Roma uçağının ön sıralarına oturdu…
Serbestti de, ilk işi sigara içmek oldu. Hostes geldi, arkaya geç dedi… İtirazsız, boş olan arka sıralara geçti. Sigarayı tüttürmeye devam etti. Hostes yine başına dikildi, Şimdi de tuvalete geç dedi!
Çileden çıktı... Tepesinin tası attı. İtalyan hostese Türkçe bağırdı! Cebinden sigara paketini çıkardı, büktü büktü torpil yaptı,
Hostese fırlattı. ‘Bir daha sigara içmek mi ha!
Diye bağırdı... Ogün bu gündür içmedi. O hostesi bir bulsa eğer, tabii ki, Teşekkür eder!
Karınca Başkan...
Bir söz vardır : Büyük denizde küçük balık mı olmak istersin, yoksa küçük denizde büyük balık mı olmak istersin?
O, Büyük balık olmak istedi. Belediye Başkanı da oldu. Milletvekili de oldu... Üstelik hep solda oldu. Şimdi de “parti karıncası“ oldu!
Sevgili Babamın adıdır adı! Çok yaşa bari sevgili Adaşı… Demiştim ama çok üzgünüm.
Ne yazık, ölüm kimseyi görmezden gelmiyor ki!
Ailesine, yakınlarına, sevenlerine ve parti camiasına baş sağlığı ve sabır dilerim.
Ruhu şad olsun sevgili Başkanımızın…
Bir ülküdür
Hakkı Ülkü...