Üniversite sonuçları açıklandı ve bir çok ergen idealleri ya da çevresinin yönlendirmesi nedeniyle 'doktor' olmak için tıp fakültesini kazandı. Onların arasında da tahminimce çok sayıda 'plastik cerrahı' olmak isteyenler vardır. En çok kazandıran mesleklerden biri olunca tercih edenide çok olan bir meslek grubu.
Geçenlerde bir tv programında yaklaşık 15 dakikayı kadınların estetik cerrahlarından hangi ünlüye benzemek istediklerine ayırdıklarını görünce bir kez daha estetik ve güzelliğin hayatın vazgeçilmez bir parçası olduğunu düşündüm.
Estetik ve güzellik yüzyıllardır tartışılan kavramlardır. Antik çağlardan beri felsefecilerin gündeminde olan güzellik kavramının aslında çok öznel görünse de toplumsal bir değeri de vardır. Yani güzellik kavramı kişiye özgü, kişiden kişiye değişebilen bir kavram olduğu gibi toplumdan topluma genel geçer kabul gören kalıpları da vardır. Bu kalıpların içerisinde bir yerlerde var olabilmek kimilerine yeterliyken, kimilerine yeterli gelmez. 'En'ler içerisinde olabilmek için acı ve emek harcar. Binlerce insan farklı farklı şehirlerde, farklı farklı hekimlere gidip 'ben bıla bıla dudağı' , ben bıla bıla kalçası', ben bıla bıla burnu' istiyorum diyor. Estetik ameliyatlarına kesinlikle karşı değilim. İnsan bedeninde rahatsızlık duyduğu bir yeri değiştirme hakkına sahiptir. Fakat 'benzeme' ve'aynı'lık çabası içinde olmak 'ben'den uzaklaşmak anlamına gelmiyor mu? Düşünsenize apartmanınızda 5 tane angelina Jolie dudağı, 3 tane jennifer lopez kalçası var ise emin olun sizin dudaklarınız o sıradanlaşan güzellikte farklı olacaktır.
Aynadaki kişiyle barışık olmak 'kabul'den geçer. Kabul edebilmek de en büyük erdemlerdendir. Kişinin kendisini kabul edebilmesi, sevebilmesi dingin ve mutlu bir ruh halini beraberinde getirir. Peki nasıl oluyor da bu kadar çok sayıda insan kendini acımasızca eleştiriyor veya kendini olduğundan çok daha başka biri yapmak için uğraşıyor ve bunun açıklaması olarak ta 'kendimi daha iyi hissedeceğim ya da daha mutlu olacağım' cümlelerine sığınıyor? diye düşünebilirsiniz. Ben de bu çelişkileri düşünüyorum. Bir taraftan kişinin kendisiyle barşık olmasının sağlıklı olduğunu söylerken bir diğer taraftan da burnu yüzünden çok mutsuz ve özgüvensiz olan birinin burun ameliyatını anlayabiliyorum. Bu noktada aslında estetik ameliyatlarının sonucunda 'arzu edilen mutluluğun geleceği' yanılgısı yatıyor. Daha güzel bir buruna sahip olmak için değil, daha güzel bir burunun kişiye sağlayacaklarının beklentisi kişileri o masaya yatırtıyor. Şunu da düşünebilirsiniz bir başkası için değil de kendisi için bu değişimleri isteyenler hakkında ne diyebiliriz? Evet onlar için de aynı şey söylenilebilir. Kişi değişim sonrası aynada kendini daha çok beğeneceği bu nedenle daha mutlu, daha rahat olacağı beklentisinde oluyor. Bu çoğu zaman beklendiği gibi olsa da bazı durumlarda beklentiler karşılanmıyor ve geri dönüşümsüz olan, çarpıcı değişimlerde kişi bunalıma girebiliyor. Bu nedenle kişiyi başkalaştıracak estetik ameliyatlarından önce bir psikoloğa başvurulmalı ve değişim değerlendirilmelidir. Daha öncede belirttiğim gibi estetik ameliyatlarına kesinlikle karşı değilim. Kişi değişmek isterken hangi beklentiler içerisinde bunun iyi değerlendirilmesi gerektiğine inanıyorum. Söylemeye çalıştığım öncelikle genel geçer güzellik cetvelinin neresindesiniz ve bu noktayı ne kadar kabullendiğiniz çok önemli. Aynadaki 'ben'i sevebilmek sizin için çok mu zor?