Fatih Dalan
Selçuk Borovalı
Bülent Sarıoğlu
Güçlü Yunusoğlu
Murat Ulusu
Olgar Kalkan
Armağan Teksoy
Süleyman Tutum
Tolga Duğles
Orkun Ürkmez
Timur Filiz,
Serkan Mutluel
Fazıl Yeşilpınar
Hakan Tanık
Serhan Menteşe
Ethem Özsoy.
Neredeyse tamamını Ege Genç İşadamları Derneği’’nden tanıyorum. Tam bir ekip ruhu içinde önemli işlere imza attılar EGİAD’’da. Aynı başarıyı siyasete de taşımak için Demokrat Parti’’yi seçtiler. Tek dertlerinin çocukları ileride ’“baba ülkemiz bu hale gelirken siz neredeydiniz’” sorusuna vicdanları rahat bir şekilde ’“biz üzerimize düşeni yaptık’” diyebilmek olduğunu biliyorum. Bunun için çok uğraş verdiklerini de yakından şahidim. Ancak maalesef Demokrat Parti onların hedeflerini gerçekleştirebileceği bir çizgiye bir türlü gelemedi. Kısır çekişmeler aşılamadı ve en sonunda şapkayı alıp gitmek kaldı.
Fatih Dalan ve arkadaşları da onurlu bir şekilde görevden ayrıldı. Aslında bana kalırsa çok önceden bunu yapmaları gerekirdi. Teşkilattan Sorumlu Genel Başkan Yardımcısı Erkut Şenbaş’’tan gelen ’“’….Sizden önceki yönetimin ödenmeyen kiraları yüzünden görevden alınarak ödeme kabiliyeti yüksek olduğu söylenen yönetiminizin işbaşına getirildiğini unutmuş görünmektesiniz’…’” cümlesini de içiren mesaj kendilerine ulaşır ulaşmaz görevi bırakmaları gerekirdi aslında. Kendilerini sadece para kasası olarak gören bir anlayışın İzmir yönetiminde olan iktidar hedefini ne kadar paylaştığını bu mesajdan sonra görüp yollarını o gün ayırmaları gerekirdi.
Fatih Dalan ilk günden beri merkez sağın tek partisinin DP olduğunu haykırdı. Siyaset anlayışını bunun üzerine kurdu. Ama kendini bir türlü anlatamadı. En son yapılan genel kuruldan sonra da partide ’“eksen kayması’” olduğunu ileri sürerek arkadaşları ile birlikte görevi bıraktı. Hep birlikte kendilerine yakışanı yaptılar.
Fatih Dala ve arkadaşları için bu durum çok büyük bir kayıp olarak görülmeyebilir ama DP için büyük kayıp.
Çünkü DP geleceğini kaybetti.
Gençlere bile umut vermeyen bir partinin sonunu varın siz düşünün’…