Önceki yazılarımdan birinde en nefret ettiğim kelimelerden birisinin de dış güçler olduğunu yazmıştım. Epeydir bu kelime kullanılmıyordu.’¶
Bugünlerde kullanılmaya başlandı yine. Artık bütün musibetleri dış güçlere yükleyebiliriz.
Terör olayları arttı, dış güçler. Grizu patladı, dış güçler. Ekonomi kötüye gidiyor, dış güçler. İşsizlik arttı dış güçler’….
Dış güçler, başarısız iktidarların sığındığı bir kavram. Ki, halk da yerine göre ’“hükümet ne yapsın dış güçler’” deyip oyunu vermeye devam ediyor.
Epeydir dış güçlerden söz edilmemesinin nedeni düşman iç güçler yaratılmasıydı. Ergenekon diye bir sepet yaptılar ne varsa içerisine dolduruyorlardı. Artık o sepet doldu. Almıyor. Bu saatten sonra kimseyi de inandıramaz.
O zaman hemen başka bir güç bulunmalı ki sorumlulukları, başarısızlıkları, beceriksizlikleri bu yeni sepete doldurup halkın gözünü bağlansın’…
İşte böylece milli görüşünde yardımı ile, (ki AKP’’nin de özüdür bildiğiniz gibi.) Mavi Marmara gemisine binerek İsrail sepeti kuruldu meydana. Bundan sonra ne gelirse başımıza İsrail’’dendir biline..
O zaman teröriste sempatiyle bakabilirsiniz. Ne de olsa dış güç şeytanına uymuş bir gariptir kendisi. Ekonomi için hükümetin zaten sorumluluğu yoktur. Başarırsa kendisinin başaramazsa İsrail’’in hanesine yazarız.
Birileri eleştirirse o İsrail Ajanıdır artık.
Bu düşmanlık epey idare eder hükümeti. Ne öyle fakirlikmiş yoksullukmuş, demokrasiymiş, laisizmmiş, insan hakları imiş. Lafı mı olur bunların büyük düşmanın yanında.
Ah bu başarısızlık ah. Nasıl uzaklaştırıyor gerçeklerden.
Oysa dokuz kişi katledilmişti. Lanetlemekte bile birleştirmezler insanı.
Lanet olsun’…