Uygarlık kuran insan, hayata saldırmakla ünlü. Ve çağın insanı, bu saldırganlığın zirvesini zorluyor.
O lanetli zirveye çıkışın öyküsü bana ünlü Fransız filmi “La Haine”Protesto-İhanet’i hatırlatıyor;Film başlarken, 50. kattan düşen adam, her katta, “buraya kadar her şey yolunda” diyor. Yere çakılıncaya kadar her şey yolunda…
İnsan, tanrısal veya rastlantısal varoluşu itibarıyla kusurlu yaratık. Yetersizlikle malul. Ve yetersizliği nedeniyle tekin değil.
Yetersizliğinin motivasyonuyla kurduğu uygarlık, insanın kusurlarını örtmeye yetmedi. Aksine, kusurları giderek ağırlaştı.
Tabiatı taklit ederek uygarlık kuran insan, tabiata hükmedeceğini düşündü. Çünkü yeryüzü insan için yaratılmıştı... Bu yanılgı, uygarlık fikrinde sapmaya yol açtı.
Aklın soyut düşünceyle buluşması, mülkiyet fikriyle tanışması, keşifler ve icatlar,bilginin ortaya çıkışı, insanlığı uygarlık kuracak yetkinliğe ulaştırdı.
Ne var ki tabiatı taklit ederek tabiat üstünde hakimiyet kurma girişimiyle gelişen uygarlık, yeryüzünde insan yaşamını bitirecek koşulları yaratmış bulunuyor.
İnsanlık durumu, piyasa koşullarında paraya odaklanınca, zaman içinde, parayla alınır satılır nitelik kazandı. İtibar, şöhret, imtiyaz, güç, konfor, lüks,gösteriş ve benzeri etiketler, hayatın amacı oldu.
Hal böyle olunca, sağda ve solda, yoksulları kandırmak, oyalamak için siyaset yapmak şart oldu. Bu şart gereği olan biten de demokrasi ile ambalajlanıyor.
Yürüyen gerçek; İnsanlık meselelerinde insanlık bin parça, bir araya geldiği yer yok. İşaret edilen yerlerin hayatta karşılığı yok.
Çıkışsızlığın kendisini getirdiği yerde, yeryüzünü cehenneme çeviren insan, sanal evrende varlığını yeniden anlamlandırmak üzere ekranlara kilitlendi. Ekranların interaktivitesinden sanal aleme uzanan bir tür yok oluşun hazzı.
Sistem çöküyor veya dönüşüyor.
Nihayetinde, insanlık belirsizliğiniçinden geçiyor.
Ve düşüş sürüyor…
Acı bilgi; Buraya kadar her şey yolunda…