Akhisar Sigara Fabrikası’’nın temeli bundan tam 41 yıl önce atıldı.
İnşaatına 225 milyon dolar harcandı. ’¶
Yurt dışından makineler ithal edildi.
Yüzlerce işçi işe alındı.
Tam üretim aşamasına gelindi. Sonra projeden vazgeçildi.
Politikacılarımız da bu süre zarfında boş durmadı.
Tek sigaranın üretilmediği tek makinenin çalışmadığı fabrikaya yüzlerce işçi aldılar. Bunların adı ’“depo işçisiydi’”
Her seçimde sayları artıyordu.
Çocukluğumun geçtiği bu yoksul tütün kasabasında herkesin hayali ve umudu sigara fabrikasında işçi olmaktı.
Sigara fabrikasında ’“çalışanlar’” Gediz Ovası’’nın en ayrıcalıklı insanları sayılırdı.
Sonra fabrika çok ünlü bir işadamına ’“koruma ve onarma’” amacıyla altın tepsi üzerinde sunuldu.
İstanbul’’un en büyük spor kulüplerinden birinin başkan yardımcısı olan işadamı, ’“fabrikayı koruma ve onarma’” adıyla devlete her ay faturalar kesmeye başladı.
Milyon dolarlar bu kez, 1200 dönümlük alanı ’“sözde koruma’” adı altında bir firmaya pompalandı.
Akşamları fabrikanın camlarını sağlam görüyorduk, geceleri bütün camlar kırılıyor, sonra firma tekrar tekrar onarıyordu (!)
O dönemde bir iki haber patlattık.
Ünlü müteahhit fabrikayı boşaltı. Beraberinde kaç milyon doları götürdüğünü ise tüm çabalara rağmen öğrenemedik.
Mahallemizden onlarca kişi, tek gün çalışmadan emekli oldu. Bolca tazminat, emekli parası aldılar. Bazıları ise buna bile gerek duymadılar. Hayali fabrikanın işçileri olmaktan çok mutluydular.
’“iş var da biz mi çalışmıyoruz’” diyorlardı.
Akhisar Sigara Fabrikası’’nın hikayesi bununla bitmedi.
Fabrika üretim yapmadığı için SSK borçlarını ödeyemedi. Bütün tesisler, personel lojmanları, depolar 1.200 dönümlük değerli arsa borçlarına karşılık Maliye Bakanlığı’’na devredildi.
18 Başbakan, 23 Bakan eskiten fabrika ilçe halkının umudu olmaktan daha da çıkmamış.
Akhisar’’ın Yörükleri ’“Sigara fabrikasını Ülker alacak ,süt fabrikası yapılacak’” diye hayal kurmaya devam ediyorlar.
Hem göçebe, hem de ’“savaşçı’” bir millet olduğumuzdan sanırım, sonuçlarını hesaplamadan meydan okumasını, meydanlara dökülmesini çok severiz.
Başbakan Erdoğan eylemci Tekel işçilerine ’“zaten çalışmıyorlar’” deyince, ben de Akhisar Sigara fabrikasını, oradaki Tekel işçilerini düşündüm.
Bizim Akhisar’’da ne işçiler, ne de fabrika çalışıyor.
Ancak gelen vuruyor, giden vuruyor.
Tekel işçilerinin hakkını aradığını söyleyen, işçileri kışkırtan politikacılara sesleniyorum.
Biraz da öksüzün, yetimin hakkını düşünün.