Bank Asya finallerinin İzmir derbisi için İstanbul Olimpiyat Stadı’’nın yollarına düştük... Maç öncesi ayrı bir dert... Stada girmek ayrı bir dert... ’¶Sormayın gitsin... Problem üstüne problem...
Sonuçta öyle veya böyle bir şekilde statdaki yerimizi aldık...Ve 90 dakikalık mücadeleyi 0-0'lık netice ile tamamladık...Sevinelim mi, sevinmeyelim mi?... Orası soru işaretli...
Orta hakem Kuddusi Müftioğlu'nun 90+3 dakidaki bitiş düdüğü ile şöyle bir yerlerimizden kalkıp basın toplantısı için aşağı indik. Adanaspor ve Konyaspor maçından gelen netice bizi olduğu kadar asansörde bulunan Altay'lı yöneticileri de üzmüştü.
Hallerinden belliydi. Yöneticilerin durumlarını gördükten sonra teknik adamların basın toplantısına girdik. Ama onların suratlarında yöneticilerin düştükleri hal yoktu. Sanki ağız birliği etmişlerdi. "Adanaspor'u, Konyasporu" yenip "iddiamızı son maçlara kadar devam ettireceğiz." diyorlardı. Hüsrana uğramak istemiyoruz tıpkı hocalar gibi onlar inandıysa biz de taraftar da inanacağız tabi. En büyük hedefimiz İstanbul’’da Bucaspor'un ardasından bir Süperlig takımı çıkarıp İzmir’’e dönmek.
Bütün işler Güvenç Kurtar ile Erdoğan Arıca'ya bağlı. Rakiplerinin önlerine en iyi on birlerini çıkarıp galibiyetler zincirine başlamaları. Yoksa....... yok..yok, bunu yazmak istemiyorum. Bu sefer İzmir’’e şen dönmek arzusundayım. Altayım ve Karşıyakam sevinin ve sevindirin herkesi...