Cumartesi gecesi, Okan Bayülgen'in Disko Kralı programında ''90'lar Gecesi – Partisi'' vardı…
Yıkıldı ortalık, hem TV, hem de aynı anda sosyal medya…
Okan Bayülgen fazlasıyla formundaydı… Hele 90'lı yıllarda çekilen klipleri, kendi usulünce yorumlaması, herkesi kırdı geçirdi…
O kadar keyifle izledim ki, program nasıl başladı nasıl bitti anlamadım…
Anladım ki 90'lı yıllar bir başka güzelmiş ve ben o yılları çok özlemişim…
O yüzden, bugün zaman tünelinde kısa bir yolculuğa çıkayım dedim…
* * *
Bilgisayarların yeni yeni serpildiği, Çinliler'in tembel olduğu yıllardı o yıllar… Bırak bilgisayarı, walkman almak bile kolay değildi…
O zamanlar cep telefonu ve internet gibi kavramlar var olsa da, hem yaygın değildi, hem de oldukça pahalıydı… Hiç unutmam, 1996'da şimdiki neslin ''takoz'' olarak nitelediği ilk cep telefonumu 12 ay banka kredisiyle almıştım…
İnternete de dakika sınırlamasıyla girerdim o zamanlar…
Facebook, twitter falan nerdeeeee…
Düşünsenize, günler hiç video paylaşmadan kimsenin durumunu beğenmeden, aklımızdakileri millete ilan etmeden geçerdi… Ne kadar da sıkıcıymış yahu…
Geçenlerde bir tweet okumuştum bununla ilgili… Demişler ki: Apple'ın elma, Blackberry'nin böğürtlen anlamına geldiği yıllardı 90'lar…
Aynen öyleydi işte teknoloji konusunda 90'lar…
* * *
Müzikal duruma baktığımda, o yıllarda Ace Of Bace grubunun zirvede olduğu yıllardı… Millet her yerde ''All That She Wants'' şarkısını ''ooo det şi vasss'' şeklinde söylerdi… Ben de günlerce ''bu da ne ola ki'' diye düşünüp durmuştum…
Türk Pop Müziği'nin patladığı yıllardı… Her Allahın günü yeni yeni, boy boy popçularımız oluyordu…''Bandıra Bandıra Ye beni'', ''Hadi Yine İyisin'', ''Kıl Oldum Abi'' ve ''Hey Corç Versene Borç, Olmaz Maykıl Ben de Yok''lu yıllardı…
Herkes, ama istisnasız herkes ''Süper Baba'' dizisinin hastasıydı… Cuma akşamları, yemekten sonra ailece ekranın karşısına geçilir, kah gülerek, kah kızarak, kah heyecanlanarak Fiko'yu izlerdik…
O yıllarda hatırlıyorum da her 5 ilkokul çocuğundan biri elinde flüt Süper Baba'nın dizi müziğini çalmaya çabalardı…
Okul demişken, çocuklar okul çıkışı soluğu atari salonlarında alır, kıyasıya Street Fighter oynarlardı…
Bir de çocukluğunu 90'lı yıllarda yaşayanlar için, ''taso''ların önemi büyüktür… O dönem çizgi film karakterlerinin hemen hepsi de taso denilen o incecik plastik yuvarlaklarda toplanmış, 90'ların sembolü oluvermişti…
Şimdiki çocuklara bakıyorum da, onlar için gerçekten üzülüyorum… Çünkü 90'ları göremediler, dolayısıyla da hiç tasoları olmadı onların…
90'lar ve TV dendi mi, aklıma ilk gelenlerden biri ''Yasemin Evcim ile Gece Jimnastiği'' programıdır… Hala merak ederim, o programı izlerken jimnastik yapan var mıydı? Aynı şekilde Saadettin Teksoy ve Yıldo'yu buradan özlemle anıyorum…
Böyle bir konuda Show TV'nin cumartesi geceleri yayınladığı kırmızı noktalı filmleri es geçmek olmaz… Koca bir nesil, cumartesi geceleri anne-babasının yatmasını bekleyerek büyüdü…
Haaaa, bir de Engin Günaydın'ın ''Burhan Altıntop'' değil ''Zabıta İrfan'' olduğu yıllardı…
* * *
Dünyaya ve siyasete bakacak olursak 90'lar, 40 yıldan fazla süre Doğu ile Batı'yı ayıran ''demirperde''in ''Berlin Duvarı''nın yıkıldığı yıllardı…
Bill Clinton'un ABD Başkanı olarak 8 muhteşem yılı yaşadığı yıllar, yine o döneme rast geliyor… Bugün bile Clinton'un yüzünden eksilmeyen gülümsemeye bakılacak olursa, hayli keyifli yıllarmış onun için…
Yine 90'lar, o yıllar çıkan Körfez Savaşı'nın, Colin Powell ve ''çöl fırtınası'' Norman Schwarzkopf'a şöhret getirdiği yıllardı…
Güney Afrika'da ise tam da o yıllarda siyah ve beyazlar, Nelson Mandela' nın önderliğinde geçmişin önyargılarını bir kenara bıraktılar, yeni bir sayfa açtılar… Eski Sovyet imparatorluğu yıkıldı, Yugoslavya parçalandı, Kuzey ve Güney Kore yavaş yavaş birbirlerine sokulmaya başladı…
Türkiye de ise, siyaset daha saygılıydı o yıllarda… Mesela 5 parti liderinin aynı TV programında seviyeli bir şekilde tartıştıklarını hatırlıyorum ben…
* * *
90'lı yıllar, güzel yıllardı vesselam…
Her şeyiyle ''hey gidi heyyy'' dedirten yıllardı…

Bence, en ama en önemlisi Türkiye'nin büyük bir kesiminin son olarak hep birlikte haksızlığa ve ''kötü''lüğe karşı mücadele ettiği, en azından bir tepki gösterebildiği yıllardı...

Ben galiba en çok da onu özledim.