O, 7'den 77'ye Türkiye'nin değeriydi…
O, yıllar yıllar önce, 'Bir gün ölürsem öldüğüm günü değil doğduğum günü hatırlayın.' demişti… Dün, O'nun doğum günüydü… 31 Ocak günü ise ölümünün 13'üncü yılını anacağız…
Barış Manço…
Dün akşam eve gittiğimde kızım evladım beni kapıda 'Anne Barış Manço'yu andınız değil mi? Bir yazı yazdın değil mi?' sözleriyle karşıladı… Kem küm ettim, çünkü unuttum, hatta o kadar yoğun gündemin ortasında aklıma bile gelmedi…
Yıllar önce 'Adam Olacak Çocuk' programına bizzat katılmış ve 10 puan almış şanslılardan biri olarak 'Nasıl yaparsın böyle bir şeyi' diye isyan etti… O yüzden bu yazımı kızıma armağan ediyorum…
Barış Manço, 80 kuşağının sevgilisiydi…
'Adam Olacak Çocuk' derdi, 10 puan 10 puan 10 puan verirdi çocuklara, ıspanak der dururdu, özellikle arabanın arka koltuğu ile diş macununda ısrarcıydı… Bayramlarda 'Bugün bayram erken kalkın çocuklar' diye seslenirdi… İnsan olmayı öğretmişti minicik adam olacak çocuklara, onlara bol bol insan ve hayvan sevgisini aşılamıştı…
Kısacası 80 kuşağına çok şey kattı Barış Manço… 80 kuşağı O'nun sayesinde hep süt içti, hep ıspanak yedi, dünyayı onunla gezdi, büyüdü ve adam oldu…
Sadece 80 değil 70 kuşağı çocuk ve gençlerinin de idolü olan sanatçının, yaptığı müziği tahminimce Türkiye'de kimse yapmamıştır…
Şarkı sözlerinde sürekli geçen öğüt ve atasözleriyle, bestelerindeki Türk ezgileri ve sazlarıyla, kültürümüzü rock müziğine en iyi şekilde yansıtmış, Türk gençliği'ne rock müziğini benimsetmişti…
Bir yandan sufiliğe kayıp 'Olmaya Devlet Cihanda Bir Nefes Sıhhat Gibi' demiş, bir yandan çok sevdiği babaannesine 'Gülpembe'yi yazmış, sevgiliye olan özlemi 'Dağlar Dağlar'la dile getirmiş, ayrıca geçmişte kalan 'Tut-i Mucize-i Guyem' gibi birçok şarkıyı da cover yapmıştı…
'Müsadenizle Çocuklar'da dans etmeyen çocuk var mıdır?
Ya da 'Gönül Ferman Dinlemiyor, Aynalı Kemer, Unutamadım' dinlerken duygulanmayan?
Grip olunca 'Nane Limon Kabuğu'nu hatırlamayan?
'A De Bakayım' dendiğinde aaaaaa diye seslenmeyen...
Herkesin, şarkılarında bir şeyler bulduğu, 72 milyonda 1 kişinin dahi 'sevmezdim' diyeceğine ihtimal vermediğim gerçek bir sanatçı ve kültür elçisiydi…
Bu yüzden de hayatının bir dönemine Barış Manço şarkıları temas etmiş insanların hep daha iyi insanlar olduğunu düşünmüşümdür…
Sadece müziği mi?.. 150 değişik ülkeye giderek yaptığı 150 bin kilometreye ne demeli?.. Pazar sabahlarını iple çekerdim, 'Dünyayı Dolaşalım' bölümünü kaçırmamak için… Hiç unutmam, Patagonya'ya bile gitmişti… O bölgenin 'mancho' isimli yerel pengueninin karşısında çömelmiş, 'sen mancho, ben manço' diye sohbet etmişti…
Ama işte, 13 yıl önce milyonlarca çocuğu bir anda yetim bıraktı… Keşke daha çok yaşasaydı da bir kaç jenerasyona daha babalık etseydi… Saçma sapan müziklerle, saçma sapan şarkıcılarla büyüyen nesillere de sahip çıksaydı…
'Beni ölüm günümle değil, doğum günümle anın' demişti… O halde iyi ki doğdun, iyi ki bizler seni tanıdık… Ne mutlu Türk Müziği'ne ve bize…


Barış Manço, şarkıları var oldukça asla unutulmayacak…
Rahmetle anıyorum kendisini….
Unutmak kolay demiştin, unutursun demiştin
Öyleyse sen unut beni, yeter ki benden isteme
Gözlerimde yaş, kalbimde sızı, unutmadım seni
Unutamadım, unutamadım ne olur anla beni