Mehmet KARABEL
Vapur’un allahına sövülmez!
10 Ekim 2019 Perşembe

Kavruk, temiz, güzel bakışlı bi’çocuktu…

Cumhuriyet’in ilk yıllarında…

Menemen’de dünyaya gözlerini açtı…

O dört yaşındayken ailesi İzmir’e geldi…

Karşıyaka Atatürk Lisesi’ne yazdırdılar O’nu…

Henüz 16 yaşındaydı…

Okula gidip-gelirken…

Pencereden O’nu izleyen komşu kızına vuruldu…

Önce gözler konuştu…

Sonra minik minik gülümsemeler, efsunlu bakışlar…

Tatlı bir cesaret geldi, delikanlıya…

Akşam yazdığı kısa mektubu…

Okula giderken, kızın evinin merdivenine bırakıverdi…

Kız mektubu almıştı…

Okula uçarak gitti, kalbi gümbür gümbür atıyordu…

Aradan üç gün geçti…

Kızdan cevap geldi…

Üstelik cevap, aynı yere merdivenlere bırakılmıştı…

Böylece iki gencin mektuplaşmaları başladı…

Delikanlı o mektuplardan birine…

Bir de şiir iliştirdi, kalbinin sesi olsun diye:

 

“Çürüksüz ve cam gibi berrak bir kış günü…

Sımsıkı etini dişlemek sıhhatli, beyaz bir elmanın...

Ey benim sevgilim, karlı bir çam ormanında nefes almanın
bahtiyarlığına benzer seni sevmek…”

 

40’lı yılların başında geçiyor bu olay…

Neredeyse bugünden 80 yıl önce…

Olacak şey değil…

Yürü, Karşıyaka Karakolu’na…

O günlerde Nazım Hikmet’in şiirini yazmak…

Fişlenmek için yeterli sebep…

Gözaltı, tahkikat derken…

TCK’nın o meşhur 141’nci maddesi marifetiyle…

O delikanlıyı okuldan atıverdiler…

Aynı yıl Danıştay kararıyla okuluna dönebildi ama…

Üzüldü, kahroldu…

Penceredeki o kıza veda etti; aile kararı ile…

Ver elini İstanbul deyip…

Işık Lisesi’nde eğitimini tamamladı…

Yaşadığı yürek acısını dizelere döktü:

 

“Sahi ben ne hırçın bir çocuktum,

Ele avuca sığmaz aklı fikri şiirde,

Mısra mısra başımı belaya soktum…

İzmir cezaevi dokuzyüz kırk bir’de,

Kaşla göz arası liseden kovuldum…”

***

Sadece ama sadece…

Yazdıkları için başı derde girdi…

Mesela…

Yıllar önce bir gün İstanbul Haliç’te gezinirken…

Miadını doldurmuş bir vapurun sökülüşünü izledi…

Oturdu, oracıkta…

“Cinayet Saati” başlıklı şiirini yazdı…

Bazı satırları şöyleydi:

 

“Haliç’te bir vapuru vurdular dört kişi…

Demirlemişti, eli kolu bağlıydı, ağlıyordu…

Dört bıçak çekip vurdular dört kişi…

Vapur kudurdu, kuduz gibi böğürdü…

Hiç biriniz orada yoktunuz…

On üç damla gözyaşını saydım…

Allahı’na kitabına sövüp saydım…

Şafak nabız gibi atıyordu…”

 

Aradan yıllar geçti…

O şiiri Ahmet Kaya şarkı yaptı…

Takvimler, 1994’ün Aralık ayını gösterirken…

Çok komik bi’şi oldu…

O günlerin Alanya Müftüsü, bindiği takside…

“Cinayet Saati” adlı şarkıyı tesadüfen dinledi...

Şarkının sözlerinin vapur için yazıldığından habersizdi…

“Allahına kitabına sövdüm…” cümlesine takıldı…

O cümleyi “dine hakaret” sayarak savcıya koştu…

İzmirli şair, her ne kadar…

“Ben şiirde vapurun Allahına kitabına sövüyorum; vapurun Allahı kitabı olur mu?” diye kendini savunmaya çalışsa da…

Şikayetçi müftü, “Bizim allahımız ve kitabımız, aynı zamanda vapurun da allahı ve kitabıdır, sövülemez…” diye şikayetinde ısrar etti…

Şairimiz, bu olaydan paçasını zor sıyırdı…

***

Hayatı boyunca…

O devrimci duruşundan hiç ödün vermedi…

Sevdasını Karşıyaka’ya taşıdı…

Ölümüne dek terk etmedi; İzmir’den kopmadı…

Yazmayı çok seviyordu…

50’li yılların başında…

İzmir’deki muhalif ses “Demokrat İzmir” gazetesinde…

Çalışmaya başladı…

Bir ayağı da İstanbulda'ydı…

Çünkü, ekmek parası oradaydı ve…

Yaşamak için kazanmak gerekiyordu…

Çok üretken bir yazardı…

Fiyakalı bir şairdi…

Şaşırtıcı ve sarsıcıydı…

Çok uzun bir yazı hayatı oldu…

Yaşarken yüceltildi…

Zor beğenenler bile kendisine hayrandı…

Binlerce şiir yazdı…

Onlarca romana imza attı…

Kurtlar Sofrası”nı, “Fena Halde Leman”ı, “Gazi Paşa”yı, “O Sarışın Kurt”u…

Unutmak mümkün mü?

Senaryolarını yazdığı…

“Ateşten Damla”yı, “Şoför Nebahat”ı, “Devlerin Öfkesi”ni…

Televizyon’da olay yaratan…

“Kartallar Yüksek Uçar” hala hafızalarımızda…

***

Türk Edebiyatı’nda “aşk şiirleri” dediniz mi…

Akla gelen ilk üç isimden biri oldu…

Aşk yazmaktan bıkmadı; okuyanlar mest oldu…

 

“Ay çok mu gecikti neredeyse çıkar,

Sen yalnızlığıma varır varmaz,

Az sonra yağmuru durduracaklar…

Rüzgarı değiştirdim,

Ustura ağzı poyraz,

Nasıl bir sevdaysa…”

***

Türk Şiiri’nin unutulmaz imzaları hep İstanbul’u yazarlar…

O, bu alışkanlığı parçaladı…

İzmir’i ısrarla dizelerinde taçlandırdı…

Hep şunu söylerdi:

“İlk kez ben; İzmir’de bir liman şehrini, bir büyükşehir havasını saptayıp şiire aktarmaya çalışıyorum… Nedense bu işlenmemiş, edebiyata aktarılmamıştır…”

 

Mesela…

“Basmane’de Gaziler Caddesi’ne,

Küçük bir yağmur götürdüm…

Siz böyle akşamüstü görmediniz…”

 

Mesela…

Yalnızlık, korku, kuşku ve tedirginlik gibi duyguları…

İzmir şiirlerinde sıklıkla işledi:

 

“Alsancak Garı’na devrildiler…

Gece garın saati bela çiçeği…

Hiçbir şeyin farkında değildiler…

Kalleş bir titreme aldı erkeği…

Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler…

Çantasını karısı taşıyordu…”

***

Bugün…

İzmir evladı, İzmir sevdalısı Attila İlhan’ın…

Aramızdan ayrılışının 14’üncü yılı…

Sonu “5” ile biten yıllarda doğdu ve vefat etti…

(1925 / 2005)

Ömrü el verseydi, bugün 94 yaşında olacaktı…

Ve eminim, yazmaya devam edecekti…

Nokta…

Sonsöz: “Sana gelirken hep ellerim ceplerimde geldim, olur da aşkımın elleri üşümüştür… Avuçlarımda ısıtırım diyerekten… / Attila İlhan…”

Yazdır   Önceki sayfa   Sayfa başına git  
YORUMLAR
Toplam 4 yorum var, 4 adet görüntüleniyor. Onay bekleyen yorum yok.

Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.
Neleri kabul ediyorum: IP adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle paylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
 
Nazik Taşkın 11 Ekim 2019 Cuma 11:25

Çok guzel kaleme almışsınız, siir gibi.. Hele son söz olarak aldiginiz şiir ne derin ..Attilla ilhan.iyi ki bu alemden geçmiş...

Yorumu oyla      0      0  
Mehmet Eriş 11 Ekim 2019 Cuma 00:24

Atilla İlhan’ı anlatan onun değerini gösteren çok güzel bir yazı olmuş kaleminize yüreginize sağlık....

Yorumu oyla      0      0  
10 Ekim 2019 Perşembe 14:03

Teşekkürler.

Yorumu oyla      0      0  
Sarı Çizmeli Memed'A. 10 Ekim 2019 Perşembe 11:39

Atilla İlhan'ın anısına yakışan bir yazı olmuş. Kutlarım Sn.KARABEL ...

Yorumu oyla      0      0  
FACEBOOK YORUM
Yorumlarınızı Facebook hesabınız üzerinden yapın hemen onaylansın...
Fatih YAPAR
Fatih YAPAR
Neden Bogota başkanından örnek verdi?
Nedim ATİLLA
Nedim ATİLLA
Hileciliğin, sahteciliğin önüne geçmenin yolları…
Cumhur BULUT
Cumhur BULUT
Servisçinin çilesi
Mehmet KARABEL
Mehmet KARABEL
Bir sabah ansızın gelebilirim!
Metin ÖNEY
Metin ÖNEY
Endişelerim
Hüseyin ASLAN
Hüseyin ASLAN
Birlik-beraberlik zamanı
Tayfun MARO
Tayfun MARO
Ezberler bozulunca
Muhittin AKBEL
Muhittin AKBEL
Gürsel Aksel'den muhteşem ders
Nuray KAYA
Nuray KAYA
Cephe
Prof. Dr. Mustafa KAYMAKÇI
Prof. Dr. Mustafa KAYMAKÇI
Yunanistan ile kalıcı dostluk, ama nasıl?
ÇOK OKUNANLAR
SPOR CAFE
ÇOK YORUMLANANLAR
GAZETE EGE'DE SONSÖZ
KünyeKünye İletişimİletişim FacebookFacebook TwitterTwitter Google+Google+ RSSRSS Sitene EkleSitene Ekle Günün HaberleriGünün Haberleri
Maxiva