BAŞLARKEN… Neredeyse bir ay önce referandumla ilgili yazmış, canımın sıkıntısını dillendirmiştim… “Bu Anayasa paketine hayır demek nasıl insanı MHP’li, CHP’li ya da TKP’li
Fatoş BULUÇ - İZMİR - 24 Temmuz 2010 Cumartesi
Yazık!
Henüz 16 yaşındaydı Canan…
Van’da yaşıyordu…
Başına geleceklerden habersiz, ailesiyle birlikte piknik yapmaya gitmişti Kurubaş Köyü’ne…
O bölgede yaşıyor olmanın verdiği kısıtlı imkânlarla mutlu olmaya alışmıştı her çocuk gibi…
Gökyüzüne son kez bakacağını bilseydi, gider miydi hiç?
Önce kulakları uğuldatan vızıltılar duyuldu…
Neler olduğunu anlamaya çalışan gözler, yerde yatan Canan’ı fark etti…
Önce kızlarının bayıldığını düşündü Saldık ailesi…
Hemen kızının başucuna koştu annesi…
Onu sarmaladığında kanlar içinde kaldı kolları…
Ve anladı acı gerçeği…
Canan, başının arka tarafından aldığı tek kurşunla hayata veda etmişti…
Köyün yakınlarında bulunan Hacıbekir Kışlası’nda yapılan “atış talimi” sırasında aramızdan ayrılmıştı Canan…
Umutlarına ve yarınlarına veda etmek zorunda bırakılmıştı…
Tıpkı Ceylan ve Olcan gibi…
Bu haber medya da geniş yer bulmadı ne yazık ki…
Hatta güzel ülkemin insanlarının büyük bir bölümü de hiç haberdar bile olmadı, bundan eminim…
Ne bundan önce kaybolan “Can”lar, ne de 3 gün önce aynı kaderi paylaşan “Canan”, birçoğuna göre haber niteliği bile taşımıyordu …
Ben de neler saçmalıyorum değil mi? Açılımın orta yerinde yayınlanacak haber mi bu?
“Ölmüşse ölmüş”... “Kaza” işte... Bu kadar büyütmenin anlamı var mı...? cık cık cık cık...(!)
2009 yılında Diyarbakır’ın Lice ilçesinde havan mermisi ile parçalanan Ceylan Önkol’un, 2010 yılında Van'ın Özalp ilçesinde bulunan Muğlalı kışlasının hemen yanında patlayan bomba nedeniyle yaşamını yitiren Olcan Akyürek’in kaderi de aynıydı…
Peki neydi bu çocukların suçu?
Henüz hayatlarının baharındayken, kör bir kurşuna kurban olmak için mi doğdular?
Hayvan haklarının avaz avaz korunduğu bir ülkede yaşayan bizler, bu çocukların ölümü karşısında neden sessiz kalıyoruz?
Ben bir anneyim… Evlât nedir, ne demektir; bunu en iyi bilenlerden biriyim. Büyük şehirlerde yaşayan bizlerle, o coğrafyanın kanlı topraklarında yaşamak zorunda kalanların arasında fark mı var? Onlar da anne-baba değil mi? Onların yüreği yok mu? Yanmaz mı? Haklarını arayamazlar mı?
Söz konusu askeriye olduğu zaman, neden sinsi bir sessizlik hâkim oluyor etrafta?
Hastanelerdeki hemşire resimleri gibi, herkes “sus” diyor birbirine… Herkesin gözbebeğinde “SUS” işareti, haince…
Diğerlerine gösterilen hassasiyet, bu çocuklar için neden esirgeniyor?
Açılım naraları atanlar, vatan millet halk diyenler neredeler?
Mezopotamya topraklarında var olan insanları “bölücü” olarak adlandırıyorsunuz da, bu umursamaz tutumunuzla size ne deniyor acaba?
Süslü cümlelerle savunulmaz bu ülkenin insanları… Dili, dini, ırkı ayırt etmek olmaz aynı bayrak altında yaşıyorsak eğer… Söylemde açılım değil, eylemde açılım yapmak lazım… Birileri günahsız insanların sorumsuzca öldürüldüğünü görmezden gelirse, asıl o zaman BÖLÜNDÜĞÜMÜZ gündür…
| Oy Ver: |
|
| Oy Ortalaması: | Toplam 12 Oy |
 Yorum YapYorum yok |
 Yazdır |
 Tavsiye Et |
 Hata Bildir |
Paylaş: |
Metin Araçları |
 Yazara E-Posta |
 Haklar |
     |
  |
- Paramparça bedenler paramparça insanlık
(16 Temmuz 2010 Cuma) - Uçkur siyaseti...
(05 Temmuz 2010 Pazartesi) - Sivas...
(01 Temmuz 2010 Perşembe)
Büyükşehir’in ikinci adamı Genel Sekreter Ersu Hızır’ın bir anda gönderilmesi kent gündemini gerçekten sarstı.
Evet’çi Halit Tunç’a, ‘yetmez ama hayır’ mektubu…
“Köklerimi buldum anne” yazısıyla kaleme aldığım duyguları yaşadığım gün, egedesonsöz’de bir meslektaşımın, sevgili Halit Tunç’un ‘Hayır’cı Muzaffer İzgü’ye mektubumdur’ başlığını taşıyan yazısı vardı.
Anayasa değişikliğini içeren referanduma sayılı günler kala meydan savaşlarının yanı sıra anket savaşları da kızıştı. Ardı ardına açıklanan anketlerde her ne
Yeni Genelkurmay Başkanı’mız orduya ve millete hayırlı olsun. Devir teslim töreninde yaptığı konuşmada iki önemli nokta vardı. Bana göre birincisi “Demokrasi
Yurtdışı gezilerimde, turistik amaçla gezdiğim kiliseler (özellikle Katolik Kiliseleri) bana hep çok şatafatlı gelmiştir. Gezdiğim bu mabetlere sanatsal açıdan hayran olmamak mümkün değildir.
Pastel boya (12’li) Sulu boya (12’li) Ayrıca 1 adet sulu boya fırçası Kuru boya büyük boy (12’li) Kalemtıraş, kurşun kalem, silgi (1’er adet) Yüz boyası (6’lı) Parmak
Sanayi üretimi 2009 yılının Aralık ayından beri sürdürdüğü artışa temmuz ayında son verdi. Temmuz ayı sanayi üretim endeksi mevsimsel etkilerden arındırıldığında
Referandumun gizli 'evet'çileri
Ergenekon Terör Örgütü üyesi olmakla suçlanan görevdeki ordu mensupları, Hükümetten ne kadar nefret ederlerse etsinler, referanduma sunulan Yüksek Askeri Şuraya ilişkin
Pazar günü sandığa gidiyor Türkiye. Kararsızlar da “kararlarını” verdi. Sonucun ne çıkacağı merak konusu. İzmir’deki sonuç ise belli. Yüzde 65-70 hayır.
Rahibe meselesi ırkçılığın boyutunu gösterir
Önce bir soru ile başlayalım. Mesela bir Fıransız Belediye Başkanı rahibelere deseki Türk Kadınları gibi giyiniyorsunuz. Bu rahibelere hakaret olur mu?
CHP’lilere En Ağır Bayram Yazısı!
CHP’nin siyaset üslubunu, fikriyatını ve zihniyetini beğenmeyenlerden biriyim. Birçok CHP’li dostum, arkadaşım ve görüşlerine önem verdiğim yakınlarım olmasına karşın bu durum
Hayır’cı Muzaffer İzgü’ye mektubumdur
Önceki gün İnternet sitelerine şöyle bir haber düştü “İzmir'de 28 yazar, şair ve sanatçı, 12 Eylüldeki halk oylamasında ''hayır'' oyu verilmesi
Recep, Şaban, Ramazan derken geldi yine Bayram!
Benim gibi orta yaş grubundan olup da çocukluğumuzun bayramlarını özlemeyen var mı aramızda? Yoktur herhalde.
Yargıtay’ın yasadışı dinlenmesine isyan eden Yargıç Hamdi Yaver Aktan; “ Sanki Güvenpark’ta bir araç var ve Yargıtay içindeki konuşmaları kaydediyor. Kamuoyu oluşturulmaya çalışılıyor” diyor.
Referanduma son dört gün kala Türkiye çok hareketlendi. Güzel İzmir'imizin kararı anket ve gönüllerde netleşirken, bazı sivil toplum kuruluşu başkanlarına, emekli
Referanduma sayılı günler kaldı. İktidar tüm gücünü, olanaklarını kullanarak “Evet” denilmesi için bastırırken, muhalefet ise “Hayır” için il ve ilçeleri dolaşıyor.
İzmir’in 7 yıllık hasretini sona erdirerek Spor Toto Süper Lig’e yükselen Bucaspor’un Başkanı Mehmet Bektur, Beşiktaş maçı, 22 Eylül’deki kongre, Buca Arena ve daha bir çok konuyla ilgili görüşlerini Ege’de Son Söz’e açıkladı.
9 Eylül coşkuyla kutlandı...
İzmir'den 'Gandi' geçti...
İzmir'de Zafer Bayramı coşkusu
